Recensie

Cyclus ‘Nora Plain’ hoogtepunt van November Music

Festival November Music is een kruispunt voor nieuwe muziek uit alle genres. Die kwamen samen in het wow-moment van het slotweekend: The secret diary of Nora Plain.

Bill Frisell met Colors of Improvisation op November Music. Foto Paul Janssen

November Music vormt een prettig kruispunt van genres – hedendaags, impro, wereldmuziek, avontuurlijke pop. Tijdens de geslaagde 25e editie pakte het Bossche festival voor nieuwe muziek uit met maar liefst 25 wereldpremières. Eén daarvan borg alle genres in zich en zorgde voor het absolute wow-moment van het slotweekend: de theatrale liedcyclus The secret diary of Nora Plain door zangeres Nora Fischer, het Ragazze Quartet en percussionist Remco Menting, met teksten van singer-songwriter Lucky Fonz III en muziek van Morris Kliphuis.

Alles klopte in Nora Plain, dat ging over kijken en bekeken worden, over de erotische, technologische en paranoïde blik, over macht en privacy en angst. Het verhaal was nergens dichtgetimmerd en voerde langs gruizige post-rock, romantische kwartetmuziek, filmische geluidskunst, een teder liefdesliedje, duistere triphop en Led Zeppelin-achtige vocale uithalen. Nora Fischer, allesbehalve plain, betoonde zich een betoverende podiumpersoonlijkheid die met haar mimiek en vooral haar stem – naturel geluid, grote beheersing – voortdurend wisselende sferen opriep en een fascinerende psyche gestalte gaf.

Het Stolz Quartet speelde onder de noemer Razende stilstand een intrigerende double bill met twee premières. Jan van de Putte componeerde een slapstick-pantomime van verwarde musici die op zoek zijn naar het begin van de muziek – geestig, maar zodra ze eenmaal op gang waren bleef de monomane uitwerking wat eendimensionaal. Klaas de Vries liet de Stolz traag en gestileerd over het podium bewegen in een aaneenschakeling van prachtige, vliedende miniaturen, geïnspireerd op een stortvloed aan haiku’s.

Meestergitarist Bill Frisell trad aan met een strijktrio, onder de naam Music for Strings. Improvisator Frisell is legendarisch om zijn toon en timing, en om de manier waarop hij door het dubbele prisma van jazz en avant-garde de Amerikaanse volkstradities naar zijn hand zet. De samenklank van het kwartet was echter nogal schril en rommelig en inzetten waren vaak verre van gelijk. Wanneer het tempo laag bleef en er loom werd gegrooved was Music for Strings op zijn best.