Recensie

Look verrast niet, maar is wel lekker en vriendelijk

Als stiekeme drinker kun je je beter verre houden van knoflookjenever. De kegel kunnen je misschien nog wegmoffelen met een pepermuntje, maar hoe de indringende knoflookgeur die uit elke porie dampt te verklaren? Dat red je niet met een smoesje over een kersenbonbon.

Knoflookjenever schenken ze in restaurant Look. Ze laten het stoken door een kleine distillateur in Dordrecht. Aan (bijna) alles wat ze hier op tafel zetten, is knoflook te pas gekomen, zelfs aan het toetje, vandaar de naam. Frank en Wendy Achterbergh begonnen hun zaak aan de ’s-Gravendijkwal in 1999. „Geen mens kan eigenlijk zonder knoflook, want het is niet alleen lekker maar ook super gezond”, zeggen ze op hun site. „Knoflook en liefde, daar kook ik mee”, laat de chef noteren.

We hebben gereserveerd op een herfstige zaterdagavond en omdat we pas om acht uur terecht kunnen, drinken we eerst een glas natuurwijn aan de overkant. Restaurant Lux afficheert zich tegenwoordig ook als wijnbar. Daar moeten we het onze van weten. Als dit restaurant langzaam maar zeker volloopt, steken wij over naar Look waar ons tafeltje al klaar staat aan de balustrade van de tussenverdieping. Onder ons vermoeden wij de keuken: er is veel verkeer met borden en schalen. Aan het plafond hangen vogelloze vogelkooien die doen denken aan het gedicht van C. Buddingh’ dat eindigt met de regels: „maar het mooiste is eigenlijk / een kooitje met niets erin”. In dit geval hangen er knoflookbollen in de kooien, ook mooi en — voor het geval je het nog niet doorhad — elk misverstand uit de weg ruimend.

Knoflook is hier dus het hoofdingrediënt. Het driegangenmenu (27,50 euro) behelst een romige knoflooksoep, een Provençaalse scharrelkip met vijftien teentjes knoflook en knoflookroomijs met pure chocoladetaart. We hebben het nog even nagevraagd: er gaat bij Look vijftien kilo gepelde knoflooktenen per week doorheen. Dan maakt een glas knoflookjenever (3,50 euro) ook niet meer uit.

We kiezen de knoflooksoep (5,75 euro) en de gefrituurde inktvisringen met geroosterde paprika-aïoli (11 euro) als voorgerecht en gaan daarna voor de bourride van kabeljauw en wilde gamba (21 euro) en de langzaam gegaarde krokante varkensnek met gekaramelliseerde knoflook (18,50 euro). De bediening is in de vaardige handen van Wendy Achterbergh en dochter Nirvana die moeten lachen om mijn grapje over vampiers alsof ze het in die negentien jaar dat de zaak bestaat nog nooit eerder hebben gehoord. Dat stemt mild.

Zo ook het schaaltje met inktvisringen, gedoopt in een kruidig beslag met een cocktailsaus waar de knoflook niet alleen maar naast heeft gelegen. Het is een eenvoudig gerecht waar van alles mee kan misgaan (niets zo erg als elastieken inktvisringen), maar deze zijn krokant gebakken, al was de olie misschien niet heet genoeg, want ze zijn iets te vet. De presentatie kan hipper. De soep is zacht van smaak, ook eenvoudig gepresenteerd in een witte kom. Omdat het maar een voorgerecht is, lijkt de portie ons iets te groot.

In een licht opgeschuimde bourride met saffraan en aïoli, schijfjes courgette en wat venkel krijg ik de kabeljauw met twee gamba’s geserveerd. Hiervan had de portie nu juist wel weer wat groter gemogen — het is bij ons ook nooit goed of het deugt niet. De vis is goed gegaard, de garnalen hebben een mooie beet, maar op de een of andere manier vind ik het geheel niet de vissoep worden die bourride behoort te zijn. De presentatie doet eerder denken aan vis met saus, maar deze constatering doet niets af aan de smaak. De varkensnek is in spekreepjes gesneden, een bord vol. Door het karamelliseren hebben de knoflooktenen haast iets zoets gekregen. Tenslotte nemen we nog het knoflookroomijs (6,75 euro). Dat is van deze avond wel het meest verrassende gerecht.