‘Door mijn verslaving deed ik mijn werk niet goed’

Verdienen en uitgeven Nando van Gemert (39) werkt als ervaringsdeskundige bij RIBW Brabant, een organisatie die onder andere ex-verslaafden ondersteunt. Hij woont met zijn vrouw en twee dochters in een koophuis in Boxtel.

Foto Bob van der Vlist

IN

‘Ik moest van ver komen om te ontdekken dat dit werk goed bij mij past. Ooit deed ik een studie installatietechniek, niet omdat ik het zo interessant vond maar omdat je er goed mee kon verdienen. Ik was namelijk verslaafd aan alcohol en cocaïne. Het kwam goed uit dat ik na mijn opleiding als hulploodgieter zo’n 1.800 gulden netto per maand verdiende. Maar door mijn verslaving deed ik mijn werk niet goed.

„Op mijn dertigste kon ik geen kant meer op. Mijn ouders wilden me niet meer zien, ik had ruzie met mijn zus en mijn relatie was kapot. Mijn ouders hebben me toch nog een laatste kans gegeven en ik stapte naar een verslavingskliniek. Sindsdien, volgend jaar mei alweer tien jaar geleden, ben ik clean. Ik ontdekte dat ik met mensen wilde werken en kon na een paar omzwervingen als ervaringsdeskundige bij de GGZ in Eindhoven terecht. Ondertussen volgde ik een hbo-opleiding tot sociaal pedagogisch hulpverlener en verdiende ik een leerlingensalaris. Mijn vrouw en ik waren net verhuisd en onze eerste dochter was op komst, dat was wel spannend, met zo weinig geld.

„Bij RIBW Brabant leid ik mensen met een verslavingsachtergrond of uit de psychiatrie op om ook ervaringsdeskundige te worden. Op den duur hoop ik wel hogerop te komen, want met een inkomen van rond de 3.000 euro netto zou ik een stuk beter rond kunnen komen.”

UIT

‘Mijn vrouw werkt ook en samen verdienen we okay, maar het is nooit genoeg. Als we wat zuiniger zouden leven, zou ons gezamenlijk inkomen prima zijn, maar we hechten ook wel waarde aan bepaalde zaken. Zo hebben we een leuk huis, rijden we allebei een auto en hebben we vorig jaar een caravan gekocht. Bovendien lijkt er elke maand wel weer iets dat veel geld kost: de auto moet winterbanden, onze dochter van vijf kreeg laatst een nieuwe kamer, onze jongste van drie een nieuwe fiets, de feestdagen komen eraan.

„Omdat we maandelijks niet veel overhouden moeten we voor grote uitgaven, zoals onlangs mijn nieuwe auto, lang sparen. En moet de auto onverwacht voor een paar duizend euro gerepareerd, dan hebben we een probleem. Natuurlijk zijn er wel altijd mensen die bij kunnen springen, dus we komen er wel uit, maar heel veel financiële ruimte hebben we niet.

„Mijn vrouw is daarom vaak wat voorzichtiger met uitjes. De kinderen mochten tijdens de herfstvakantie met opa en oma op vakantie en ik wilde graag met z’n tweeën een paar dagen naar Scheveningen. Mijn vrouw zei eerst: ‘Moeten we dat nou wel doen? Het is zo duur.’ Want naast je overnachting en ontbijt, moet je toch ergens lunchen en dineren. Het kostte uiteindelijk zo’n 500 euro, maar het was toch goed om er weer eens met z’n tweeën op uit te gaan.”