Recensie

Cabaret over de angst voor terreuraanslagen

Theater In zijn debuutvoorstelling Bang neemt cabaretier Martijn Kardol zijn obsessie met veiligheid en terrorisme op de hak.

Martijn Kardol is een innemend verteller met een sterke timing. Foto Jaap Reedijk

In 2016 won Martijn Kardol het Leids Cabaret Festival met een voorstelling waarin hij vooral zijn eigen kwetsbaarheid liet zien. In zijn eerste avondvullende solo Bang graaft Kardol dieper en gebruikt hij zijn persoonlijke angsten om vragen te stellen over de hedendaagse angstcultuur.

Dat doet Kardol door een slim spel te spelen met de perceptie van het publiek. Indrukwekkend is hoe hij zijn luchtige openingsconference over een typisch cabaretonderwerp – relaties – een onverwachte wending geeft. Een romantische vakantie in Nice eindigt in een nachtmerrie wanneer op slechts tien minuten lopen van hun hotel een vrachtwagen inrijdt op de feestvierende menigte. Hoewel Kardol op dat moment niet in de stad was, is het een traumatische ervaring die hem niet meer loslaat.

Kardol gebruikt dit verhaal als kapstok om allerlei conferences over zijn eigen angsten en onzekerheden aan op te hangen. Hoewel hij hier vaak platgetreden cabaretpaden betreedt – zoals in zijn stuk over helpdeskmedewerkers – is Kardol een innemend verteller met een sterke timing, die de lach goed loskrijgt.

Bovendien weet Kardol het thema angst op verschillende niveaus goed uit te werken. Met zijn persoonlijke verhaal maakt Kardol de hedendaagse angst voor terroristische aanslagen invoelbaar. Tegelijkertijd neemt hij zijn eigen obsessie met terrorisme en veiligheid op de hak, waardoor zijn verhaal nergens pathetisch wordt. Een mooie vondst is het merkwaardig lelijke toneelgebouwtje, waarin wij ons als publiek kunnen verschuilen mocht er vanavond een aanslag gepleegd worden.

Jammer genoeg verliest de voorstelling in het tweede deel vaart. Kardol haalt nog een paar gimmicks uit met zijn decor, maar die voegen weinig toe. De boodschap – we kunnen ons nooit helemaal beschermen tegen gevaar – is dan allang duidelijk.

Toch is dit al met al een mooi debuut, dat nieuwsgierig maakt naar hoe Kardol zich de komende jaren zal gaan ontwikkelen.