Recensie

Theyskens als voorbeeld van de modehuishoppende ontwerper

Tentoonstelling

Met zijn veertig jaar heeft de Belgische modeontwerper Olivier Theyskens er al een behoorlijke loopbaan op zitten. MoMu in Antwerpen geeft een overzicht van zijn werk.

Ontwerpen van Olivier Theyskens voor Nina Ricci Foto Stany Dederen

Weinig mode-ontwerpers hebben zo’n vroege en vliegende start gehad als de Belgische Olivier Theyskens (1977), bekend om zijn tikje gothic, ongegeneerd romantische en dramatische vrouwenmode – hoepelrokken, ‘zwanen’- jurken met veren, korsetten, veel leer en kant.

Als kind leerde hij zichzelf naaien, en op de mode-opleiding die hij volgde in Brussel hield hij het na twee jaar voor gezien. Op 21-jarige leeftijd gaf hij z’n eerste show in Parijs, waar hij al snel gold als een van de grote beloftes en werd omarmd door onder meer Madonna, die in 1998 een mouwloze satijnen jas van hem droeg naar de uitreiking van de Oscars.

In 2003 werd hij hoofdontwerper van Rochas, een merk dat daarvoor alleen nog maar parfums verkocht. Toen dat tijdelijk stopt met mode stapte hij over naar Nina Ricci. Maar in 2009, nog voor zijn contract was afgelopen, verliet dat modehuis alweer, om een jaar later te tekenen bij Theory, een commercieel, casual Amerikaans modemerk. Hij kreeg er een eigen lijn en werd creatief directeur. Daar hield hij het vier jaar vol. Inmiddels heeft hij onder zijn eigen naam weer drie shows gegeven in Parijs, maar die zijn niet meer de sensaties die zijn oude shows waren. Theyskens is een beetje vergeten.

Best een opmerkelijke keuze van het MoMu in Antwerpen om juist nu een expositie te wijden aan de ontwerper. Hoewel: het hoppen van modehuis naar modehuis zoals Theyskens dat heeft gedaan is wel heel actueel. De periodes van twee tot vier jaar die Theyskens bij zijn werkgevers doorbracht, waren destijds kort, maar zijn nu normaal geworden.

Ontwerpen van Olivier Theyskens voor Rochas.

Foto Stany Dederen
Ontwerpen van Olivier Theyskens uit zijn beginperiode.

Foto Stany Dederen

Verrukkelijke tekeningen

Olivier Theyskens - She walks in beauty, zoals de expositie heet, is vrij rechttoe rechtaan opgebouwd: eerst de vroege ontwerpen, dan Rochas, Nina Ricci en Theory en vervolgens, via een smalle gang die uitkomt op een spectaculaire recente bruidsjurk uit 2016 naar zijn de nieuwe incarnatie van zijn eigen merk. Behalve kleding zijn er veel foto’s te zien, en Theyskens’ verrukkelijke modetekeningen, die hij beschouwt als „het perfecte beeld, de droom, waaraan het kledingstuk moet voldoen.”

Die kledingstukken zijn voor elk modehuis weer een beetje anders, maar toch onmiskenbaar Theyskens: ruig-romantisch en zeer uitgesproken voor de eerste versie van zijn eerste lijn verfijnd met veel kant voor Rochas, wat sportiever voor Nina Ricci. Uit de tijd bij Theory, waarvoor hij zijn commercieelste werk maakte, staan maar twee outfits opgesteld, naast een video die laat zien dat het inderdaad niet de interessantste periode uit zijn carrière was. Tot slot is er een keuze uit zijn laatste drie collecties.

Er staan geweldige stukken op de tentoonstelling; Theyskens’ jurken doen weinig onder voor zijn tekeningen en zijn vroege ontwerpen staat nog steeds als een huis. Alleen zijn nieuwe werk overtuigt niet helemaal; het is prachtig gemaakt en stijlvast, maar mist de sprankeling van zijn mode uit de eerste drie periodes. Maar goed, er kan nog van alles komen. Theyskens mag dan al een hele carrière achter zich hebben, hij is nog maar 40 jaar.