Vroeger

In een vrij drukke trein zitten moeder en dochter met een hond en twee grote tassen op een vierzitsbankje. Vroeger was alles gezelliger, zegt de moeder. Nu is het ieder voor zich, verzucht ze. „Je hoeft geen hulp te verwachten. In de jaren zeventig was dit niet zo.”

Dan komt een ouder echtpaar binnen dat wil gaan zitten. De tassen worden aan de kant gezet. Maar de oudere man kan niet tegen achteruitrijden. Zuchtend en mopperend gaan de tassen opnieuw aan de kant. Geërgerd: „Zo goed meneer!?”

Lezers zijn de auteur van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl