Recensie

Vrolijke vaudeville wordt grimmig stuk

De Franse schrijver Roger Vitrac schreef in 1928 het briljante Victor of de kinderen aan de macht. als aanval op de bourgeoisie. De theaterversie is heerlijk grimmig.

Ze is slangachtig vilein, de moeder van de weerbarstige jongen Victor. Manja Topper van het gezelschap Dood Paard vertolkt haar subliem. Victor is telg van de welgestelde bourgeoisfamilie Paumelle en viert zijn negende verjaardag. Ouders, dienstmeisje, vriendinnetje en een generaal geven luister aan het feestje, dat de pesterige Victor verrukkelijk verziekt. Met Victor of de kinderen aan de macht (1928) schreef de Franse surrealist Roger Vitrac een aanval op de burgerlijke hypocrisie.

Victor, vertolkt door Janneke Remmers, besluit allesbehalve een voorbeeldig kind te zijn. Moeder Paumelle vindt een „eigenaardig kind” heerlijk en moedigt hem aan, verdorven als ze is. In de overspelige vader ligt de kiem van Victors verzet.

Befaamd hoogtepunt is de nabootsing van deze geheime zonde door Victor en zijn zesjarige vriendinnetje: seksspelletje door kinderen als spiegel voor volwassenen. Remmers speelt Victor eerder als een vroegrijp wijsneuzig kind dan als pestkop - dat is jammer.

De teaser.

Echt treiterig is de briljante rol van Louis van der Waal als dienstmeisje Lili. Wat vader Paumelle, een schitterende Gillis Biesheuvel, ernstig neemt, maakt Lili belachelijk. Geleidelijk verandert de vrolijke vaudeville in een grimmig stuk dat gaat over diepe angsten: voor volwassen worden en voor bedrog.

Mooie vondst is de schilderijengalerij tegen de achterwand: door de lijst heen kijken de ouders naar hun Victor die „uniek wil zijn”. Dat kan alleen in de dood. Victor, zoals Vitrac die bedoelt, verafschuwt grote mensen. Dan is er maar een weg tot verlossing.