Recensie

Beeldrijmen komen niet echt tot leven tijdens Banaan en oestermes

Theater Banaan en Oestermes heeft de vervreemdende stijl en humor die past bij Hotel Modern. Maar het wordt nooit echt vlot.

Peterselie kan moeiteloos een boom voorstellen, bewees Hotel Modern al. De theatergroep is heer en meester in het associëren met beelden. In voorstellingen als Kamp (2005), Garnalen verhalen (2009) en Vliegboot moederschip (2011) bouwden theatermakers Pauline Kalker en Arlène Hoornweg en beeldend kunstenaar Herman Helle miniatuurwerelden. Met kleine camera’s leiden zij hun publiek vervolgens door de mini-decors. Steevast zijn hun voorstellingen ingenieus vormgegeven, met een hoofdrol voor alledaagse voorwerpen.

In Banaan en Oestermes krijgen dat soort objecten een ereplaats. Kalker, Hoornweg en Helle doen een warming-up en dan begint het. Als conservators van hun eigen museum stellen ze voorwerpen tentoon op kartonnen dozen. Van een wc-rol tot een opgezette eekhoorn of een legerhelm. Als één van hen een cactus neerzet, legt de volgende vlug een tennisbal op een potje asperges. Het is een stroom van beelden, associatie op associatie, gespeeld als een competitie in creativiteit waarbij de makers elkaar steeds proberen te overtreffen.

Trailer van Banaan en Oestermes.

Banaan en Oestermes heeft de vervreemdende stijl en humor, die de theatergroep eigen is. Zo zijn er komische gedachtesprongen. Als Helle een pak vaatwastabletten (‘Sun’) omhoog houdt bijvoorbeeld, en er dan stralen onder tekent met een pak zeep (‘Sunlight’). Dit is ook meteen één van de momenten, waarop de makers op een andere manier associëren. Alleen maar die museale beeldenreeks zou inderdaad wat mager zijn voor een theatervoorstelling van een uur. Maar de andersoortige scènes die er nu doorheen zijn gevlochten, lossen dit niet op. Ze leiden af en vertragen zelfs de voorstelling, die al niet heel vlot aanvoelt.

Daarbij staat ieder beeld op zichzelf. Het refereert alleen aan een volgend voorwerp, dat ook weer alleen staat. Je mist de werelden, die Hotel Modern zo goed scheppen kan. De objecten komen niet echt tot leven. Tot dat ene moment, waarop Helle aan de slag gaat met een wc-borstel, wat groen en een pot pindakaas. Dan staat er opeens een boompje op één van de dozen. Een fascinerend spel met de verwachtingen is dat, waarvan je zou willen dat Banaan en Oestermes er meer zou bevatten.