Voorwoord

Schrijver Marjolijn van Heemstra ging Sonja Barend interviewen, zonder woorden. Anderhalf uur bij elkaar zijn, maar niks zeggen, en dan opschrijven wat ze over Sonja Barend te weten was gekomen. Het was een experiment, spannend. We bedachten het idee bij een kop koffie met Marjolijn op een zonnig, zomers terras. Bij schrijvers en interviewers draait het altijd om taal, wat houd je over als je de taal weghaalt? Heel veel, weet ik nu, want tot mijn vreugde leverde het experiment een prachtig verhaal op. Het is niet het enige bijzondere verhaal in dit literaire nummer. We stuurden deze maand eens niet onze eigen journalisten op pad voor verhalen, maar schrijvers. Hanna Bervoets onderzoekt in een essay hoe wij van robots kunnen gaan houden, Lieke Marsman beschrijft hoe schrijvers engagement in hun romans brengen en Aya Sabi schreef fictie bij een fotoserie. Vlak voordat een nummer van Het Blad naar de drukker gaat, hangt het hier in zijn geheel aan de muur. Dan lopen we erlangs, en bekijken we voor de laatste keer of alles goed op de pagina’s staat – en daarna ga ik als een haas mijn voorwoord tikken. Als alles daar zo hangt, ben ik altijd heel trots. Dit keer was ik extra trots. Omdat alle ideeën die bij de kopjes koffie in augustus leuk, maar nog onaf waren, zo mooi op papier zijn gekomen.