Ontbrekende reclame: oogverblindende leegte

Straatbeeld Reclame maakt ons voortdurend warm voor nieuwe aankopen. Maar een wit vlak, dat valt pas op.

Foto: Koen Verjans

Je hoort wel eens dat de stilte oorverdovend is. Dat is meestal geen goed teken. Je hoopt dat iemand de stilte snel doorbreekt. Een blaffende hond zou al fijn zijn. Kan zoiets ook gelden voor leegte? Ja, dat kan. Tenminste, op de foto’s van Koen Verjans werkt het zo. Verjans is behalve fotograaf ook marketingmanager en besloot, zonder oordeel of antwoorden, de reclame die overal om ons heen is, te bevragen door verlichte reclame te vervangen door witte vlakken. Witte vlakken in een omgeving die soms ook leeg is, maar die vooral laat zien hoe betrekkelijk leegte is. Een stil perron of een kale akker is helemaal niet zo leeg, maar dat zie je pas als er een wit reclamebord in beeld komt.

Tekst gaat verder onder de foto’s.

Foto: Koen Verjans
Foto: Koen Verjans
Foto: Koen Verjans

Binnenshuis valt een witte muur niet op. Buiten doet een wit vlak ineens pijn aan je ogen. Dat wordt op deze foto’s versterkt door de bewerking van de fotograaf, die het wit nog iets lichter maakt en het donker nog duisterder. Maar mensen met verstand van buitenreclame kennen dat effect ook. Een lege abri moet zo snel mogelijk weer worden gevuld. Een lege abri trekt negatieve aandacht. En sommige mensen denken dat wat er ongezellig en armoedig uitziet kapot mag. Ze gooien eerder een steen door een lege abri dan door eentje waarin Kirsten Stewart de nieuwe geur van Chanel aanprijst. Exploitanten van buitenreclame zijn zelfs verplicht om de leegte voortdurend gevuld te houden.

Foto: Koen Verjans
Foto: Koen Verjans
Foto: Koen Verjans

Mensen klagen wel eens over de vervuiling van de openbare ruimte door reclame. Je wordt er mee doodgegooid – overal in onze materialistische samenleving wordt je onderbewuste voortdurend warm gemaakt voor een nieuwe aanschaf. Maar stel je voor dat die 180.000 vierkante meter buitenreclame (uitgerekend door het Nationaal Adviesbureau Buitenreclame) ineens allemaal wit blijft. Fiets eens op een herfstavond over een donker fietspad buiten de bebouwde kom. Wat geeft u dan een veiliger gevoel: dat unheimische wit bij de bushalte of een lekkere kom dampende soep?

Foto: Koen Verjans
Meer informatie: koenverjans.com