Oma’s alleskunner is weer helemaal hip

Schoonmaakmiddelen

Binnen twee maanden werd een ondernemer uit Haarlem eigenaar van Unilevers Driehoek-zeep.

Beeld fotodienst nrc

Het is een goedje waar oma wel raad mee weet, maar wat tussen al het kleurgeweld in het schoonmaakmiddelenschap het onderspit delft: Driehoek, de alleskunner onder de zepen. Dat kun je bijna letterlijk nemen: van schoenen poetsen, tot kleding wassen en vloeren boenen. Tot 1 november was het onderdeel van Unilever, nu is het in handen van ondernemer Marcel Belt.

Belt lijft daarmee een van Nederlands oudste schoonmaakmerken in – ruim 120 jaar oud – in zijn anderhalf jaar jonge bedrijf Green Soap Company. Met dat bedrijf verkoopt hij zijn eigen ecologische schoonmaakmiddelen, ruikend naar radijs en kardemom.

Met zijn producten wil Belt de zeepwereld verduurzamen. „Overal zitten chemische ingrediënten in.” Nergens voor nodig, zegt de ondernemer. „Wat veel mensen niet weten, is dat Driehoek ook biologisch is.” En dus hartstikke hip, redeneert Belt. Het merk past daarom perfect in zijn portfolio. Ondanks het wat stoffige imago.

In de grote supermarkten liggen Belts producten niet. De productielijn Marcel’s Green Soap wordt in Nederland in zo’n zeshonderd winkels als Marqt en Ekoplaza verkocht. „Al onze schoonmaakmiddelen kosten 3,50 euro per stuk. Dat is niet interessant voor supermarkten. Die willen stuntprijzen.”

Toch wilde Belt met zijn ecologische missie graag in het schoonmaakmiddelvak van de grootgrutters staan. Dus stond hij meerdere malen voor datzelfde schap en dacht hij na over met welk merk hij dat voor elkaar zou kunnen krijgen.

Belt: „Toen heb ik Driehoek uit het vak gehaald en zag ik dat het geproduceerd werd door Unilever.” Een half jaar geleden stuurde hij een e-mail naar Unilever en belde er achteraan via wat oud-collega’s – hij had er meerdere jaren gewerkt. Voor die tijd had Belt zijn sporen verdiend in de schoonmaakwereld als directeur Nederland van Vanish en Cillit Bang.

Verbazingwekkend snel

Binnen twee maanden tekenden Belt en Unilever een intentieverklaring en werd begonnen met het ‘ontvlechten’ van de zeep uit het productieproces van Unilever. „Het ging allemaal verbazingwekkend snel”, moet Belt bekennen. „Toen ik zo brutaal was om een briefje te sturen, had ik nooit gedacht dat Unilever zo snel akkoord zou gaan.”

Voor Unilever, dat het zeepmerk sinds 2010 in de portfolio had, was de gang van zaken ook wat a-typisch, zegt een woordvoerster. „Het gebeurt niet vaak dat een kleine ondernemer zich meldt met de vraag of hij een merk van ons mag kopen.”

De verkoopcijfers van het nostalgische product stegen de afgelopen jaren langzaam, zegt de woordvoerster. Waarom dan toch van de hand doen? „Het is een prachtig merk, maar het kreeg bij ons niet de aandacht dat het verdiende.” Driehoek was een ondergeschoven kindje tussen schoonmaakgiganten als Glorix, Andy en Cif. „Bij ons was het een kleintje, maar voor Marcel is het een groot merk.”

Jaarlijks zet Driehoek zo’n 1,5 miljoen euro om. Zelf draait hij ongeveer quitte op een omzet van ongeveer een half miljoen euro per jaar. De totale omzet in de was- en schoonmaakmiddelen in Nederland bedraagt 550 miljoen euro per jaar.

De Green Soap Company breidt met de overname niet alleen zijn assortiment uit, met Driehoek koopt het ook een beetje nostalgie.

In alle gootsteenkastjes staat voor elk vlekje en klusje inmiddels een schoonmaakmiddel. „Ook niet erg duurzaam”, zegt Belt. „Die gebruik je een keer per jaar. Dat is zonde.”

Groene zeep krijgt van oudsher bijna magische schoonmaakeigenschappen toegedicht. „We zijn bezig met lijstjes te maken van wat je er allemaal schoon mee kunt maken. Dat is ongelooflijk veel.”

Lees ook: Bijna niemand (onder de 50 jaar) heeft nog leren schoonmaken. De één heeft een werkster, de ander wacht tot de rommel „echt uit de hand loopt”.

Dat het een vertrouwd product is, beseft Belt maar al te goed. „Gisteren nog belde een voormalig directeur van Kortman, dat eerder Driehoek produceerde. Hij had nog een ingelijste, oude plaat van de fabriek waar het ooit geproduceerd werd, de Rotterdamse Soda- en Chemicaliënfabriek. Of ik die wilde hebben, voor in de directiekamer”, zegt Belt lachend.

Hij draait een rondje in zijn kantoor. De ruimte, zo’n 25 vierkante meter, staat vol met flessen zeep van eigen merk, potjes Driehoek en wat promotiemateriaal. „Waarschijnlijk had hij gedacht dat ik achter een eikenhouten tafel zou zitten, zoals hij ooit zat, met een sigaar, maar dit is het.”

Eén fulltimer in dienst

Belt heeft op dit moment één werknemer fulltime in dienst, nog iemand die er een paar dagen in de week is en enkele zzp’ers. „Misschien dat we dat wel verder moeten uitbreiden.”

De komende periode wil hij Driehoek verder vergroenen. Groen van kleur is de zeep overigens al tijden niet meer. Driehoek en andere varianten van ‘groene zeep’ zijn bruin-geel. De oorspronkelijke zeep kreeg haar kleur van hennepolie. Dat is inmiddels vervangen door goedkopere plantaardige oliën.

Er is nog niets veranderd aan de receptuur of de verpakkingen, behalve dat het nu geproduceerd wordt in de twee fabrieken waar Belts andere producten ook van de band rollen. „Op den duur moeten de verpakkingen van biologisch plastic zijn gemaakt, of volledig gerecycled kunnen worden.” Ook de receptuur wordt onder de loep genomen. Belt wil onderzoeken of het product als biologisch gecertificeerd kan worden.

Of dat gaat lukken kan hij nog niet zeggen. Het is allemaal sneller gegaan dan gedacht met de overname. „We moeten er nog over nadenken.”