Column

Kitje Kool

Weet u wie (of wat) Kitje Kool was? Ik niet, maar ik ben dan ook niet in Rotterdam geboren, maar in Numansdorp, zo’n 30 kilometer zuidelijker. En alleen échte (geboren) Rotterdammers weten wie (of wat) Kitje Kool was, althans, dat begreep ik afgelopen week uit een artikel op de gloednieuwe website Dagblad010. Een redacteur had ‘onderzoek’ gedaan naar het aantal geboren Rotterdammers in de gemeenteraad. En wat blijkt? De helft is helemaal geen échte Rotterdammer! GroenLinks (2 zetels) en de Partij voor de Dieren (1 zetel) bleken als enige partijen 100 procent Rotterdams te zijn. Maar bij de VVD (3 zetels) bijvoorbeeld, is helemaal niemand hier geboren!

En dus? Alsof het er ook maar iets toe doet waar je als raadslid geboren bent, dacht ik nog, zolang je hier maar woont en betrokken bent bij de stad. Ook het college van B en W werd onder de loep genomen en daar blijkt het al helemaal niet raszuiver: alleen wethouder Maarten Struijvenberg is een geboren Rotterdammer en onze burgemeester komt niet eens uit Nederland!

Aan het einde van het artikel probeerde de schrijver nog duidelijk te maken waarom deze onderzoeksresultaten er volgens hem wel degelijk toe doen, want de teleurstellende uitkomst ‘rechtvaardigt’ volgens hem de vraag: „Wie weet in de Rotterdamse raad wie (of wat) Kitje Kool was?”

„Maar wie (of wat) was dat dan?”, vroeg ik mij hardop af, want er werd verder niks uitgelegd en zonder meer aangenomen dat ik wist over wie (of wat) het ging. Had ik iets gemist soms? Kaat Mossel, Coen Moulijn, Jaap Valkhoff – ik noem er zomaar een paar – moest ik het in die hoek zoeken? Het maakte me onzeker. Want ik ben dus geen geboren Rotterdammer en hoewel ik daar maar zelden op wordt aangesproken, ligt het een beetje gevoelig en heb ik altijd de neiging me te verdedigen als er (vooral door échte Rotterdammers) naar gevraagd wordt: „Maar ik woon hier al ruim 25 jaar hoor.”

Een paar dagen geleden kwam Dagblad010 alsnog met een aanvulling, op verzoek van GroenLinks-raadslid Judith Bokhove (geboren Rotterdamse) die gelukkig ook nog nooit van Kitje Kool gehoord had. Het bleek te gaan om een voormalig kolenbestelkantoortje aan het Mathenesserplein, met bovenop een metalen mannetje (Kitje Kool) als mascotte en markant herkenningspunt. „Tot 1957 een begrip in Rotterdam”, schreef de website triomfantelijk. Een kolen-bestel-kantoor-tje? Was dat alles? Wie had dat nou kunnen weten? Ja, héél oude Rotterdamse raadsleden misschien. En mijn opa natuurlijk, een kolenboer uit Numansdorp. Hij kende alle kolenhandelaren in de regio en móét hebben geweten wie (of wat) Kitje Kool was. Dezelfde opa trouwens die een ambtenaar van de burgerlijke stand omkocht om ervoor te zorgen dat mijn vader (per ongeluk geboren in een Rotterdamse kraamkliniek) niet werd geregistreerd als Rotterdammer, maar als geboren Numansdorper. Onvergeeflijk natuurlijk, want zo valt nooit meer aan te tonen dat ik – ergens in de verte – toch nog een beetje een échte Rotterdamse ben.

(@mirjamdewinter) is freelance journalist en stadsgids in Rotterdam.