Van lachertje tot troostrijke kampioen

World Series

De Houston Astros wonnen voor het eerst in hun bestaan de World Series. Met dank aan een filosofie die gebaseerd is het principe van de verschroeide aarde.

Spelers van Houston Astros koesteren als winnaars de Commissionar’s Trophy. Foto Eugene Garcia/EPA

Hoe dichterbij het moment kwam, hoe meer de afbeelding rondging. In juni 2014 stond op de cover van het Amerikaanse sportmagazine Sports Illustrated een voorspelling: de Houston Astros, World Series-kampioenen in 2017.

Op de foto werd een jongen die pas drie maanden daarvoor zijn debuut had gemaakt voor het team uit Texas uitgelicht als ster van de toekomst. Bijgelovigen hebben jarenlang beweerd dat er een vloek rust op een cover met een voorspelling: sta je er als sporter of team op, dan gaat het mis.

Maar deze keer niet. Drieënhalf jaar later gebeurde precies wat het blad voorspelde: de Houston Astros zijn voor het eerst in zijn bestaan kampioen in het Amerikaanse honkbal. En die jongen van de cover, George Springer, werd verkozen tot meest waardevolle speler (MVP) van de World Series.

Het zijn van die verhalen die nog decennialang in het Amerikaanse honkbal zullen worden opgerakeld, verhalen die de al zo rijke geschiedenis van de sport nóg rijker maken.

De Houston Astros zijn de kampioenen van 2017, omdat ze dat nou eenmaal móésten zijn. Het gebeurde na een wervelende serie van zeven wedstrijden tegen de Los Angeles Dodgers, die al zes keer de titel veroverden, voor het laatst in 1988.

De tweede en vijfde wedstrijd in de World Series zullen de geschiedenis ingaan als twee van de mooiste ooit: de één ruim vier uur lang, de ander ruim vijf uur, beide na een uitzonderlijk krachtsvertoon over en weer gewonnen door de Houston Astros. De beslissende, zevende wedstrijd van woensdagnacht stak er bleekjes bij af: 5-1 Astros, ze gaven een vroege 5-0-voorsprong niet meer weg.

Hoogtepunten uit de World Series:

Dit was het jaar van de Houston Astros, die de ultieme beloning kregen voor de moderne, radicale clubfilosofie die het team de afgelopen seizoen transformeerde van het lachertje in het Amerikaanse honkbal tot een topploeg.

Die filosofie was ook waar het artikel in Sports Illustrated in 2014 over ging: een soort Moneyball 2.0, ‘sabermetrics’ in elke vezel van de club: alles bij de Astros is gebaseerd op data, data en nog eens data.

Algemeen directeur Jeff Luhnow zette er bij zijn komst in 2012 flink op in en bracht speciaal daarvoor Sig Mejdal mee, die werkte bij luchtvaartcentrum NASA voordat hij in het honkbal terechtkwam.

In hun ‘Ground Control’-systeem staan alle relevante data en statistieken van eigen spelers en mogelijk interessante spelers buiten de club. Het systeem werd in 2013 en 2014 gehackt door een medewerker van de St. Louis Cardinals, de oude club van Luhnow.

„Ik snap dat mensen die ons van buitenaf bekijken zeggen: ‘hee, ze zijn niet menselijk, ze zijn een robot of machine die cijfers uitspuugt’”, zei werper Dallas Keuchel vorig jaar tegen Vice. „Misschien is dat waar, misschien is er een machine. Maar tegelijkertijd doen ze hun best van de onze een winnende organisatie te maken, terwijl wij ons best doen om individueel en samen beter te worden.”

Hoewel deze World Series-titel als bewijs kan worden aangevoerd van een geslaagde revolutie, schuilt er meer achter het huidige succes: de Houston Astros hebben jarenlang ongegeneerd zitten ‘tanken’, zoals dat in Amerika heet. Seizoenenlang bewust niet investeren, bewust slecht presteren, zodat er via de jaarlijkse draft vanuit de colleges topspelers voor de toekomst konden worden aangetrokken. De Astros hebben op die manier hun potentie jarenlang handig opgespaard en dat betaalt zich in 2017 uit.

Foto’s van de ramp

Alles viel tijdens de World Series op zijn plek. En de omstandigheden buiten het honkbal maakten het verhaal nog indrukwekkender. In augustus liet orkaan Harvey in al zijn hevigheid een spoor van verwoesting achter in Houston: meer dan vijftig mensen kwamen om het leven, de meesten verdronken. Wegen en huizen liepen onder.

Het stadion van de Astros, Minute Maid Park, kwam Harvey ongeschonden door. Wel speelde het team drie ‘thuiswedstrijden’ in St. Petersburg in Florida. De Astros droegen de rest van het seizoen en in de play-offs de tragedie met zich mee. Letterlijk, in de vorm van een stukje stof met daarop ‘Houston Strong’ op elk wedstrijdshirt. En in de kluisjes van de spelers in de kleedkamer hangen foto’s van de ramp. Figuurlijk, als extra motivatie, als iets voor de stad om zich achter te scharen, om voor te juichen, zoals werper Justin Verlander eerder deze week zei.

Voor de man die drieënhalf jaar geleden die cover van Sports Illustrated sierde, kwam een droom uit. Maar, zei George Springer, het ging niet om hem. „Het gaat nu om de Astros, om onze stad en onze fans. Houston, we komen als kampioenen thuis!”