Van alles is weer waardeloos

Straatbeeld

In Rotterdam, stad van doeners, is poëzie alomtegenwoordig.

Ateliergebouw aan de Lange Hilleweg in de wijk Bloemhof (Rotterdam-Zuid). Foto: dr. Marina

Voor een stad van geen woorden maar daden vind je opvallend veel gedichten in het Rotterdamse straatbeeld. „Sommige hebben de tand des tijds niet doorstaan, sommige springen nauwelijks in het oog”, schrijft de Rotterdamse twitteraar dr. Marina (@mmeeuw). Ze noemt zich ‘stadspsycholoog’ en werkt bij de Hogeschool Rotterdam. In een draad (een soort verhaallijn op Twitter) deelt ze de foto’s van dichtregels die ze in de havenstad aantreft, waarvan hier een kleine selectie is gemaakt.

Vuilniswagen van Stadsbeheer.

Foto: dr. Marina
Blaak (centrum).

Foto: dr. Marina
Nieuwe Binnenweg (Oude Westen).

Foto: dr. Marina

De foto’s geven een aardig beeld van ‘poëziestad’ Rotterdam, waar de dichtregels op daken, muren en straatstenen te zien zijn. Van de in rode neonletters verlichte uitspraak ‘Alles van waarde is weerloos’ van Lucebert aan de Westblaak, tot het cynische anagram ‘Van alles is weer waardeloos’ van de Rotterdamse kunstenaar Jack Segbars ten zuiden van de Maas.

Niet geheel toevallig is poëziefestival Poetry International in Rotterdam ontstaan. De organisatie startte in 1988 samen met het Rotterdamse vuilophaalbedrijf de Roteb (nu Stadsbeheer) het project ‘Het gedicht is een bericht’, naar de uitspraak van de Rotterdamse dichter en ‘nachtburgemeester’ Jules Deelder. Sindsdien worden alle vuilniswagens opgesierd met dichtregels van Nederlandse en buitenlandse dichters. De wagens halen daardoor niet alleen het vuil op, maar brengen er iets moois voor terug. De Rotterdammer Awais Hassan (@Vulgair) vatte het als volgt samen: „Die dichtregels brengen een symfonie op plekken waar geen orkest komt.”

Regenpijp-gedicht (Feijenoord).

Foto: dr. Marina
Van Oldenbarneveltstraat (centrum).

Foto: dr. Marina
Zwaanshals (Oude Noorden).

Foto: dr. Marina

Lotfi El Hamidi