Geboren voor de lol, keihard in de tackle

Abubakari Yakubu (1981-2017)

Oud-Ajacied en -Vitessenaar raakte uit beeld na tien jaar eredivisie. Man met fratsen, op het veld „een tijger”.

Abubakari Yakubu springt in de armen van Zlatan Ibrahimovic in 2001. Foto Marcel Antonisse/ANP

Abubakari Yakubu had „scheenbenen als luciferstokjes” maar „hij vloog altijd bikkelhard de tackles in”. Edward Sturing, toen hoofdtrainer en nu assistent bij Vitesse, heeft de middenvelder nog scherp op het netvlies. Het waren geen beste tijden voor de club halverwege het vorig decennium. Handhaving via de nacompetitie, financiële bijstand van de provincie. Maar met Yakubu voorop in de strijd werd Vitesse in 2005 toch mooi zevende.

Het nieuws dat de Ghanees dinsdag op 35-jarige leeftijd is overleden, komt hard aan in Arnhem. Yakubu zou ernstig ziek zijn geweest. Oud-Vitessespits Matthew Amoah, huisgenoot in hun Arnhemse tijd en net als Yakubu afkomstig uit de stad Tema, heeft zijn vriend twee jaar geleden voor het laatst gezien in Ghana. De laatste maanden was het op de app al stil, drie dagen geleden kreeg Amoah het bericht van een vriend dat het heel slecht ging. „Gisteren hoorde ik dat hij overleden is”, zegt hij aan de telefoon. „Ik heb er niet van kunnen slapen.”

Yakubu speelde zestien interlands voor de ‘Black Stars’, het nationale elftal van Ghana. Als prof kwam hij alleen uit voor Ajax en Vitesse. Hij werd ontdekt op het WK onder zeventien, door Ajax-scout Ton Pronk. Yakubu debuteerde in hetzelfde duel als Rafael van der Vaart, op 19 april 2000 uit tegen FC Den Bosch. In het Ajax van na de eeuwwisseling werd Yakubu een noeste kracht, maar nooit vaste waarde. Ajacieden uit die tijd herinneren zich vooral zijn instelling. „Altijd vrolijk, altijd dollen in de kleedkamer en altijd alles geven op het veld”, twitterde Andy van der Meyde woensdag. John Heitinga spreekt van een „strijder op het veld en een groot mens naast het veld”. „Een tijger”, zegt Jan van Halst.

Ontluikend talent

Het Ajax-elftal dat onder Ronald Koeman in 2002 en 2004 de titel won barstte van het ontluikende talent. Van der Vaart, Wesley Sneijder, Zlatan Ibrahimovic, Nigel de Jong, Maxwell, Christian Chivu. Yakubu viel daartussen amper op, al speelde hij in april 2003 misschien wel zijn beste wedstrijd in de Champions League-kwartfinale tegen AC Milan. Het werd 0-0, twee weken later in San Siro verloor Ajax met 3-2.

Hij werd in 2004 verhuurd aan Vitesse. Na dat seizoen hielden Arnhemse supporters een inzamelingsactie om de ‘Vitesse-speler van het jaar’ Yakubu te contracteren. Dat lukte, al of niet dankzij deze crowdfunding, voor 750.000 euro. Uit de droogkomische Hard Gras-verhalen van Marcel van Roosmalen over Vitesse komt het verhaal van Yakubu die altijd 80 kilometer per uur reed – in een woonwijk net zo goed als op de snelweg. En dat hij al voor de spits naar de training reed, om daar in zijn auto verder te slapen.

„Zou allemaal zomaar kunnen”, zegt Sturing langs het trainingsveld van Vitesse op Papendal. „Ik herinner me nog dat er toen onderbroeken werden gestolen uit de kleedkamer. Kwam hij op een dag aan met een grote kartonnen doos, had hij allemaal nieuwe onderbroeken gekocht voor iedereen. Lollige gozer. Hij was ook weleens zoek. Belde hij om half vier ’s nachts, ik schrok wakker. Was het Yakubu. ‘Trainer, ik ben weer in Nederland.’ Zei ik: ‘Goed jongen, tot morgenochtend.’ Dat soort dingen deed-ie.”

Zijn profcarrière omspande een decennium, hij scoorde nooit. In 2009 werd zijn contract bij Vitesse niet verlengd en stopte Yakubu met profvoetbal. Volgens Amoah werkte Yakubu de laatste jaren in Ghana bij een voetbalschool. „Hij was echt een goede jongen. Een warm mens.”