Brieven 2/11/2017

Monty Hall (1)

Verhitte gemoederen

Opnieuw ontlokt NRC ongeloof en hoon bij het presenteren van het Monty Hall-probleem (Waarom drie deuren tot woede leiden 31/10) Over Marilyn vos Savant, bedenker van deze theorie, werd al in 1995 via uw krant schertsend gesproken van een ‘typisch voorbeeld van weer een vrouw zonder wiskundig inzicht’ of woorden van soortgelijke strekking. De krant werd bestookt met ingezonden brieven van ‘deskundigen’ die mevrouw wel even de oren zouden wassen. Er was zelfs een vermaard statisticus die na een nachtje slapen de redactie in paniek vroeg zijn of haar ingezonden brief te annuleren. Een ander simuleerde met succes de situatie op de computer om zichzelf en wellicht ook anderen te overtuigen dat wisselen de kans op een prijs echt verdubbelt. Uit uw eigen uitstekende archief blijkt dat behalve destijds ook in 2004 en 2009 de lezersgemoederen door Monty Hall al danig verhit waren geraakt.

Monty Hall (2)

Verlies-aversie nekt ons

Ik wil graag reageren op het artikel Waarom drie deuren tot woede leiden (31/10). Ik betwijfel of de woede die steevast ontstaat over dit Monty Hall-probleem, kan worden verklaard doordat we lastig onderscheid kunnen maken tussen een niet al te groot verschil in kansen, zoals de auteur stelt. Intuïtief speelt het door Nobelprijswinaar Daniel Kahneman beschreven fenomeen van verlies-aversie een belangrijke rol bij het ontstaan van de woede. We zijn als de dood voor verlies. We vinden het veel erger om iets te verliezen dan om te winnen. Dus de eenderde kans op verlies als je van deur wisselt, weegt niet op tegen de tweederde kans op winst. De emotie wint het van de ratio. We overtuigen ons ervan (onbewust) dat we niet moeten wisselen. Dit wordt wel cognitieve dissonantie genoemd, de neiging om gedachten en emoties te rechtvaardigen door een onjuiste en vaak rigide redenering. Omdat de mensen oprecht zo overtuigd zijn van deze redenering leidt het bestrijden hiervan tot de beschreven woede.

Referendum sleepwet

Buma heeft een punt

Heeft CDA-leider Sybrand Buma een punt door op voorhand de uitkomst van het referendum over de ‘sleepwet’ te negeren? Dit raadgevend referendum zal de komende maanden veel meningen en beweringen oproepen. Soms fake, soms eenvoudig en eenzijdig, en soms goed onderbouwd maar complex.

Privacybescherming is een hoog goed, terrorisme is verschrikkelijk. Hoe zijn de belangen af te wegen. Buma weet op voorhand dat de emotionele privacyargumenten het zullen winnen van de inschatting van veiligheidsrisico’s. Immers, de link met veiligheidsrisico’s kan niet openbaar worden gemaakt omdat de methodes en capaciteiten van inlichtingendiensten per definitie geheim moeten zijn. De terrorist mag niet weten hoe hij veilig kan opereren. Te complex en eenzijdig dus en daarom ongeschikt voor een ja-nee-referendum. Laten we daarom vertrouwen op ons parlement dat alle facetten heeft bekeken en met de wet en haar waarborgen heeft ingestemd. Buma heeft een punt.

Correcties/aanvullingen

Verboden partijen

In het artikel Extreem-rechts was nooit ver weg (28/10, p. O&D8) stond dat de communistische KPD de enige partij was die verboden werd (na de oprichting van de Bondsrepubliek Duitsland). Dat is niet correct. In 1952 werd ook de neonazistische Sozialistische Reichspartei door het Bundesverfassungsgericht verboden.

Roundup

In het Commentaar Laten we de planeet redden inclusief de wilde dieren en de natuur (27/10, p.17) wordt het omstreden landbouwgif Roundup van Monsanto een insecticide genoemd. Dat is onjuist: het werkzame bestanddeel glyfosaat is een onkruidverdelger, die volgens de WHO waarschijnlijk kankerverwekkend is en volgens milieuorganisaties funeste gevolgen kan hebben voor bijvoorbeeld kikkers, padden en vissen, schimmels en wormen of (in de VS) de monarchvlinder.