Ook na de aanslag moeten de honden weer worden uitgelaten

New York

Daags na de aanslag gaan de inwoners van New York weer de straat op. Al was het maar om te laten zien dat ze zich niet uit het veld laten slaan.

Een vrouw in New York legt bloemen bij een afzetting in de buurt waar dinsdag elf mensen werden gedood bij een terreuraanval. Onder de doden zijn Argentijnen en een Belg. Shannon Stapleton/Reuters.

Architect Celia Imrey (48) stopt met haar sportfiets net voor het politiehek op West Street. Honderd meter verderop, bij het sportcomplex Pier 40 aan de oever van de Hudson begon dinsdagmiddag om 15.05 uur plaatselijke tijd de bloederige rit van een bestelwagen, die eindigde in de dood van acht mensen.

Imrey zet plechtig haar helm af en staart vooruit alsof ze in stil gebed is. One World Trade Center glimt in de verte. Ze legt een bosje wit-rode bloemen neer tegen het ijzeren hek. Het zijn de eerste. „Ik fiets hier bijna elke dag”, zegt de New Yorkse over de reden waarom ze hier staat. Ze woont in de West Village. „Ik voel me nu kwetsbaar. Maar we moeten deze openbare ruimte weer veroveren.”

Ik ben niet bang

Het weerhoudt joggers en fietsers er niet van op deze koude ochtend naar buiten te gaan, al hebben de meesten ervoor gekozen om langs de oever ten noorden van de aanslagplek te sporten of lopen. De voet- en fietspaden zijn daar niet afgezet.

Lees ook over de slachtoffers van de aanslag in New York: vijf Argentijnen en een Belgische

„Ik ben niet bang”, zegt Juan Lacunza (35) uit de Bronx, die zijn labradoodle Lucie uitlaat. „Dat dit ook hier kan gebeuren, net zoals in Europa, raakt me. Maar het leven gaat door. Mensen gaan naar hun werk en honden moeten weer uitgelaten worden.”

Het is diezelfde veerkrachtigheid van de New Yorkers die ze toonden na 9/11 en de zeven andere kleinere aanslagen tot aan die op Halloween. Deze metropool van 8,5 miljoen mensen laat zich niet makkelijk uit het veld slaan.

Julie Katz (50) stopt bij het politiehek op West Street. Ze rust even uit. „Ik wil de dader tarten door hier te joggen”, glimlacht ze.

Toen het nieuws over de terreuraanslag naar buiten kwam, zat Katz thuis met haar drie jonge kinderen, een paar blokken verderop. Terwijl die druk in de weer waren met het aantrekken van hun Halloweenkostuum, volgde zij het nieuws nauwlettend. Ze had de schoten al gehoord. Katz’ appartement ligt op een steenworp afstand van de middelbare school waar de Halloweenaanslag eindigde met een botsing met een schoolbus en een schietpartij.

Lees ook het profiel van de dader van de aanslag in New York: Saipov kwam in 2010 legaal naar de VS

Snoep

„Ik zat te appen met vrienden en ouders: wat doen we? We konden het niet maken om de kinderen thuis te houden.” Dus besloten ze anderhalf uur na de aanslag alsnog de buurt in te gaan om snoep op te halen.

„We kunnen deze mensen, de lone wolfs, de gekken, niet laten winnen”, zegt Katz opstandig. „Ik heb 9/11 meegemaakt. Onze buurt was een van de zwaarst getroffen gebieden. Die aanslag was verwoestend.”

Katz wijst naar de tennisvelden, speeltuintjes, bankjes, hondenuitlaatplekken en grasvelden die uitkijken op de Hudson en de skyline van Jersey City. „Hier puffen mensen uit na een lange dag werken, ze komen om te sporten of een frisse neus te halen. Nu ben ik gewoon boos”.

Waarom komen zoveel daders uit deze Centraal-Aziatische republiek en moeten we meer terreur vrezen uit die hoek? Lees daarover het stuk: Oezbekistan worstelt met de aanpak van terreur