Minder stress als Joy en Bincki er zijn

Kantoordieren

Voedingsmiddelenbedrijf Nestlé startte onlangs met een programma voor huisdieren op de werkvloer. Een goed idee?

Maltezer Bincki mag regelmatig mee naar de werkplek van zijn baasje. Foto’s Merlijn Doomernik

Het is rustig op de verdieping van hondenvoermerk Purina in het Nestlé-gebouw in Amstelveen. Dat is meestal zo, vertelt Monique Du Bois. Als breeder consultant is ze zelf vaak op pad om bij dierenartsen, kennels en fokkers producten aan de man te brengen. Op kantoor heeft ze alleen contact met haar directe collega’s. Behalve als Ike er is. Dan krijgt Du Bois de hele dag door mensen aan haar bureau. Sommigen heeft ze nooit eerder gezien. Maar ze komen dan ook niet voor haar, ze komen voor Ike. „Hij heeft straks alweer een date”, vertelt Du Bois. „Met een meisje van legal.’’

Ike is een Australian Shepherd. Hij is een van de drie honden die regelmatig over de vloer komen bij Nestlé. Met het Pets at work-programma helpt en begeleidt ‘s werelds grootste voedselconcern werknemers die hun hond mee naar kantoor willen nemen. Als het aan Nestlé ligt, is dat binnenkort in meer kantoren het geval. Men hoopt dat andere bedrijven het programma zullen overnemen.

Nestlé zelf is er in elk geval klaar voor. Bij de receptie hangen foto’s van de ‘kantoorhonden’, met de tekst ‘in’ of ‘uit’. Het personeel kan kiezen uit een dog free en een dog friendly lift. En er is een ‘hondenhoekje’ ingericht, met manden en bakken met voer en water.

In Nederland is de Pets at work-campagne pas net begonnen – tot dusver hebben zich nog geen bedrijven aangemeld. Toch zijn er wel degelijk meer werkplekken waar de aanwezigheid van een hond een vertrouwde aanblik is.

Wie een afspraak heeft met Maxime Santen van het duurzame kledingmerk Finn Amsterdam, wordt bij binnenkomst bijvoorbeeld begroet door Bincki, een witte Maltezer. Hoewel de merknaam anders doet vermoeden, is Santens bedrijf gevestigd in Abcoude. In een voormalig bankfiliaal deelt ze een kantoorruimte met een aantal andere ondernemers. En met een paar honden, want naast Bincki is ook de bruine chihuahua Joy regelmatig in het pand te vinden. Joy is een opgewonden standje, vertelt haar baasje Rieke Zantinge – „ontzettend eigenwijs, net als ik”.

Thuis was het een ander verhaal: Bincki kon niet goed alleen zijn. De buren werden horendol van het geblaf, en Santen vond het zielig. Een half jaar nadat ze haar intrek in de gedeelde kantoorruimte had genomen, polste ze bij haar collega’s of ze haar hondje niet mee kon nemen. Niet veel later verscheen Joy ten tonele.

Als iemand een belangrijke afspraak heeft of veel mensen tegelijk ontvangt, dan blijven de honden thuis. Maar volgens Zantinge is iedereen die de hondjes ziet onmiddellijk verkocht. Als Joy en Bincki er zijn, is er minder stress op kantoor. Bovendien komt het de creativiteit ten goede: na een kwartiertje wandelen met de hond komt Zantinge „altijd helemaal geïnspireerd terug”.

Bij Nestlé zien ze dezelfde voordelen. De aanwezigheid van een hond geeft rust, hoor je werknemers zeggen. De enthousiaste Ike tovert volgens de woordvoerder „vanzelf een glimlach op je gezicht”.

Honden die oud en kribbig zijn of nerveus worden van een drukke omgeving kun je beter thuislaten

Bincki en Joy belandden min of meer toevallig op kantoor. Dat geldt niet voor Ike – Nestlé heeft een zorgvuldige selectieprocedure. Tijdens een proefperiode van vijf dagen, verdeeld over maximaal zes maanden, worden de honden beoordeeld door een onafhankelijke gedragsspecialist. Niet iedere hond is namelijk geschikt voor kantoor. Honden die oud en kribbig zijn of nerveus worden van een drukke omgeving kun je beter thuislaten, vertelt Swanneke Hendriks, die als dierenarts bij Nestlé werkt.

Negen honden beginnen binnenkort aan hun proefperiode. Tot nu toe zijn er nog geen honden afgekeurd. Baasjes voelen volgens Hendriks doorgaans goed aan of hun hond geschikt is om naar kantoor mee te nemen. Hoewel de naam Pets at work anders doet vermoeden, richt het project zich exclusief op honden. Voor katten zijn veel meer mensen allergisch, vertelt Hendriks. Bovendien hechten ze zich aan hun omgeving. Een kantoorkat zou permanent in het pand moeten wonen. Wat praktisch gezien lastig is, alleen al vanwege het alarmsysteem.

Maltezer Bincki mag regelmatig mee naar de werkplek van zijn baasje.

Foto’s Merlijn Doomernik
Nederland, Zaandam, 20 oktober 2017 Papegaai Sophie en Hond Harley op kantoor bij een advocatenkantoor Foto: Merlijn Doomernik Alle rechten voorbehouden / All rights reserved
Nederland, Abcoude, 25 oktober 2017
Honden BHink en ??? bij OMA enzo

Foto: Merlijn Doomernik
Alle rechten voorbehouden / All rights reserved

Parttime dierenopvang

Toch zijn er meer huisdieren die zich prima aan het kantoorbestaan kunnen aanpassen. In een advocatenkantoor in een middelgrote stad in Noord-Holland worden nietsvermoedende bezoekers soms begroet met een luid „Kusje! Kusje!”. In het secretariaat staat de kooi van Sofie, een Australische roze kaketoe. Een paar keer per maand neemt Petra van der Hoeven hem mee naar kantoor. Hem, ja, want Sofie is hoogstwaarschijnlijk een mannetje. Dat zie je bij kaketoes pas op latere leeftijd, vertelt Van der Hoeven, als de ogen verkleuren.

Naast de volière ligt Harley, een dwergpoedel op leeftijd, die Van der Hoeven heeft geërfd van haar moeder. Harley is niet graag alleen thuis, om het zacht uit te drukken. „Blaffen-janken-blaffen-janken”, zegt Van der Hoeven. „Het ging echt niet.” Ook Sofietje kan niet goed alleen zijn. De vogel begon met zijn snavel aan zijn veren te plukken – een slecht teken.

Het advocatenkantoor is uit noodzaak parttime dierenopvang geworden. Maar hoewel de meeste personeelsleden de aanwezigheid van de dieren gezellig vinden, vindt een van de partners van het kantoor het „echt niet leuk”. En onprofessioneel bovendien. De naam van het kantoor wil hij dan ook niet in de krant hebben. „Hij gedoogt het”, zegt Van der Hoeven.

En ze hebben goede afspraken gemaakt. Als er klanten komen, gaan de schuifdeuren dicht. Van der Hoeven verlaat haar bureau zo min mogelijk: als ze wegloopt, begint Sofie nogal eens te krijsen.

De kaketoe gaat vooral tekeer als Van der Hoeven de lunch voorbereidt. Op verzoek wil Van der Hoeven het wel demonstreren. Ze loopt naar de keuken en rommelt met wat borden. Drie werknemers en een verslaggever kijken met ingehouden adem naar de vogel. Maar het blijft muisstil. „Zul je altijd zien”, zegt Van der Hoeven. „Hij heeft echt een eigen willetje.”