Recensie

De bekeerde Bob Dylan kwam tot grote hoogten

Als christen kwam Bob Dylan tot vocaal grote hoogten, dat horen we op cd-box Trouble no More.

Bob Dylan maakte in de jaren 1979-’81 live een van zijn meest geestdriftige periodes door.

Bekeerd, gered, opnieuw geboren. Het nieuws ging als een lopend vuurtje na het eerste van veertien concerten die Bob Dylan in november 1979 gaf in het Warfield Theater in San Francisco. Dylan speelde alleen zijn nieuwe, religieuze materiaal, met een band waarin een vrouwelijk gospeltrio de sleutelpositie innam. Géén ‘Like a Rolling Stone’, géén ‘Mr. Tambourine Man’ maar alleen de songs die zijn recente bekering tot born again Christian bezegelden. Fans waren geschokt. Spoedig verschenen er spandoeken op de voorste rijen, met opschriften als Jesus Loves Your Old Songs!

Drie maanden eerder was Slow Train Coming verschenen, met songs als ‘Gotta Serve Somebody’ en ‘Gonna Change My Way of Thinking’. Opwindende, funky muziek had producer Jerry Wexler beloofd, nadat hij topmuzikanten als James Brown-bassist Tim Drummond en Dire Straits-gitarist Mark Knopfler naar Muscle Shoals in Alabama had gehaald om Dylan zijn beste studioband in jaren te bezorgen. Dylanfans waren ontroostbaar, want de teksten waren aantoonbaar geïnspireerd door Bijbelteksten.

Ook de volgende albums Saved en Shot Of Love stonden met songs als ‘Solid Rock’ en ‘Every Grain of Sand’ in het teken van Dylans nieuwgevonden gemoedsrust. In de jaren 1979-’81 ging His Bobness op tournee met een band die een van zijn meest hechte aller tijden zou blijken. Drummer Jim Keltner, gitarist Fred Tackett en bassist Tim Drummond gaven het soms tot vijf personen uitgebreide gospelkoor gelegenheid om te schitteren. ‘Like a Rolling Stone’ en ‘Blowin’ in the Wind’ verschenen weer sporadisch op de setlijst, in versies waarbij Dylan de gospelzangeressen ruim baan gaf.

Het album Slow Train Coming.

De cd-box Trouble No More documenteert op acht cd’s de periode van drie jaar waarin Bob Dylan het heilige vuur van het christelijk geloof op de internationale podia uitdroeg, van kleine concerten in de VS tot een megashow in de Londense Earls Court. Los van alle bedenkingen over Dylans onderdompeling in de toen hippe born again-cultus moet worden vastgesteld dat Dylan live een van zijn meest geestdriftige periodes doormaakte, met een stem die oversloeg van zendingsdrang en een band die hem opstuwde tot grote vocale hoogten. Zes verschillende versies van het nummer ‘Slow Train’ laten horen hoe blues, funk en gospel samensmolten tot onweerstaanbare jams waarin Tacketts gitaar en de verschillende samenstellingen van het gospelkoor de hoofdrol speelden.

Twee cd’s met outtakes onderstrepen de creatieve drive die Dylan in dienst van de Heer moet hebben gevoeld. Nooit eerder uitgebrachte songs als ‘Ye Shall Be Changed’ (met Knopfler) en ‘Thief on the Cross’ behoren tot zijn beste uit deze periode. Een speciaal voor deze box gemaakte dvd van filmmaakster Jennifer Lebeau wisselt livefragmenten uit 1980 af met teksten van schrijver Luc Sante. Het duet Abraham, Martin & John van zangeres Clydie King en Bob Dylan achter de piano springt eruit als aangrijpend hoogtepunt uit Dylans christelijke periode. Later zou hij die afdoen als een inspirerende, maar voorbijgaande bevlieging.

Correctie 2 november 2017: Een nummer van Dylan werd ‘Sold Rock’ genoemd. Dit moet zijn ‘Solid Rock’.