Recensie

Rockband Wand komt zelfs weg met kerstklokjes

Men neme: een onstuimige psychedelische rockband die al drie platen flink tekeergaat. Voeg toe: een flinke portie persoonlijke ellende. Even laten sudderen… en ziedaar: een vierde album dat volkomen anders klinkt. Zo ging het met Wand. Het Californische garagebandje van Cory Hansen is van suizend ragtrio uitgegroeid tot bedeesd kwintet en trapt op Plum in plaats van op distortionpedalen abrupt op de rem.

Hansens hart is op meerdere plekken gebroken (mislukte liefde, sterfgevallen, Trump) en de zanger-gitarist wil zijn ingenieuze, onherroepelijke oorwurmen niet langer laat overstemmen door brullende powerakkoorden. Daardoor staat Plum vol psychedelische droompop die onderhuids blijft smoren. In het honingzoete ‘The Trap’ komt zowaar een pedal steel guitar voorbij gegleden en klingelen er zelfs kerstklokjes. Dat is even schrikken, maar dat geeft niets. Want hoe rustig ook: Wand komt ermee weg.