Thuiskok: ‘Sweet’ van Ottolenghi

Suiker is mijn grootste zwakte. Een vriendin zei ooit eens dat het verslavender is dan cocaïne. Ik wuifde dat lacherig weg, maar inmiddels weet ik beter. Bij de eerste hap zoet ben ik verloren. Ik kan zoetigheden intens missen, er onophoudelijk naar verlangen en wereldzeeën oversteken om mijn hunkering te stillen. Zo stonden mijn nichtje en ik eens absurd vroeg in de rij voor de Cronut in New York en zocht ik me gek naar de mochi cream in Tokio - tot mijn geliefde me tot de orde riep.

Natuurlijk, aan supermarktsnoep kan ik me ook overgeven, maar niets verleidt en bevredigt als zelfgemaakte lekkernijen. Ik werd dan ook oprecht vrolijk toen ik het nieuwe boek van Yotam Ottolenghi samen met zijn patissière Helen Goh inkeek. Sweet heet het. En een zoet spektakel is het. Ik moest meteen denken aan de overdadig gevulde etalages van Ottolenghi’s zaken in Londen. Het soort etalage waarbij je met je handen tegen de ramen wilt staan, als een hongerige Tiny Tim.

Ottolenghi is zich, getuige het voorwoord, bewust van de controverse rond suiker en merkt op dat het belangrijk is te weten wat je eet. Verborgen suikers zijn een valkuil, maar als het eruit ziet als suiker en proeft als suiker, kun je een verantwoorde keuze maken.

Sweet bevat bekende en minder bekende lekkernijen en de meeste hebben een Ottolenghi touch gekregen. De auteurs zijn ook attent genoeg waar nodig de inspiratiebronnen te noemen. Veel van de zoetigheden vragen geduld en veel handelingen, maar maak ze met plezier, gun jezelf de tijd en voor je het weet wordt het een rustgevend ritueel. Ik moest wel echt zoeken naar recepten die beknopt genoeg zijn voor dit kleine plekje voor gourmandises om deze week mee aan de slag te gaan. Dat is gelukt.

Wie echter heerlijke pistacherol met frambozen en witte chocolade wil maken, gestreepte citroen- en zwartebessentaart of madeleines met sinaasappel en honing, die zal het boek moeten kopen. Dat is sowieso een goed idee. Het geluksgevoel dat suiker geeft spat haast van de pagina’s af. Je kunt de smaken bijna proeven, zo mooi zijn de foto’s. Ik pak voortaan gewoon dit boek erbij om de suikerhonger te stillen.