Diagnose/behandeling

Wacht niet af maar behandel direct

In NRC komt de bevlogen kinderpsychiater Fleur Wetsteijn aan het woord (De psychiater heeft geen tijd voor je, 21/10). Zij schetst een somber beeld van de jeugdhulp. Schrijnend is de hulpeloosheid waarin jeugdprofessionals terecht zijn gekomen na de transitie van de zorg naar de gemeenten. Kinderen moeten gemiddeld vier tot zes maanden op psychiatrische hulp wachten. Volgens Wetsteijn is het probleem te weinig menskracht en te weinig geld. Deze analyse klopt echter niet en haar oplossing zal het probleem niet verkleinen. De oplossing ligt in een andere kijk op de behandeling van kinderen. Dit vergt een omslag in denken. Het hele drukke jongetje van zes bij wie men ADHD vermoedt, wordt nog niet behandeld maar op de wachtlijst gezet. Men wil eerst een langdurig diagnostisch traject met de vraag ‘Is er sprake van ADHD?’ afwachten. Er gebeurt dus niets, totdat het antwoord er is. Dit maakt de situatie onnodig erger. Er zijn al genoeg kenmerken van ADHD om het vermoeden te hebben, er is alleen nog geen classificatie ADHD. Ouders, school en kind moeten ‘wachten’, ze krijgen nog geen begeleiding. De kans is groot dat de gedragsproblemen escaleren en zich uitbreiden. Stel dat het label ADHD van toepassing blijkt, dan zal de behandeling in grote lijnen niet veel anders zijn dan wanneer het om een druk en impulsief jongetje gaat (Richtlijn ADHD, Trimbos, 2016). Met goede begeleiding kunnen de wijkteams deze behandeling direct in gang zetten en kind, ouders en school ondersteunen.


hoogleraar (em.) klinische kinder- en jeugdpsychologie
GZ- en Schoolpsycholoog