Column

Het nieuwe kabinet, dag 1: de tv-hoogtepunten

Zap

Onze recensent volgde de eerste dag van Rutte III op televisie. Wie was de soepelste vragenontwijker? En wie gaf het meest Wiegelse optreden?

Mark Rutte, Ron Fresen en Dionne Stax (NOS)

De eerste en de laatste dag zijn het leukste, zei Hans Wiegel eerder deze week al in Pauw over het leven als minister. Misschien geldt ook wel voor ons, onderdanen: dat een kabinet het leukste is op de eerste en de laatste dag. Donderdag vielen mij zeven dingen op.

Het mooiste shot was dat van de loperrollers op Paleis Noordeinde, die het tapijt met kleine schopjes van hun voeten uit rolden. Ze droegen de grijns van schooljongens die van de meester een klusje moesten doen en daar onderweg stiekem best plezier in kregen. Net de kabinetsformatie.

Het langste corvee was voor de twee NOS verslaggevers die tussen beëdiging en bordesscène ruim een halfuur moesten volpraten met weetjes over de nieuwe ministers. Dat was nodig zodat de heren hun rokkostuum konden inwisselen voor hun gebruikelijke tinten grijsblauw. Hoe ging dat eigenlijk? Stonden ze allemaal in hun boxershort in een eigen paleisvertrek? Of samen in de kleine balzaal, zodat Arie Slob (CU) nog tegen Eric Wiebes (VVD) kon zeggen dat zijn kraagje een beetje scheef zat?

Het liefste moment was de troostarm van de scheidende staatssecretaris Van Rijn om de schouder van minister Schippers, bij de uitgang van hun ministerie.

Het meest verrassende duo was het tweespan Halbe Zijlstra/Sigrid Kaag (VVD/D66). Ze waren al neergezet als de good cop / bad cop van de nieuwe regering, waarbij van je politieke kleur afhing wie wie was. Maar niet donderdagavond. Zijlstra leek alles wat hij ooit aan bots gezegd had, verdrongen te hebben en drukte zich allerdiplomatiekst uit over het parallel lopen van Nederlandse en internationale belangen. Je kreeg het idee dat Kaag haar collega al tijdens de lunch had hergeprogrammeerd.

De soepelste vragenontwijker was Carola Schouten, die bij alle politieke vragen die ze gesteld kreeg een monoloogje afstak dat wel vaag met het gevraagde van doen had (waarom ze Sociale Zaken was misgelopen en nu op Landbouw zat, bijvoorbeeld), maar daar op zeer veilige afstand van eindigde. Overigens viel het op dat ook haar Christenunie-partijgenoot Slob met veel egards werd behandeld.

De meest verstoorde blik was van Hugo de Jonge (CDA). Die werd door Jeroen Pauw consequent bij zijn voornaam aangesproken (net als ‘Carola’ en ‘Kajsa’, de andere vicepremiers). Maar toen ‘Hugo’ halverwege Pauw een vraag kreeg over verplichte anticonceptie voor kwetsbare vrouwen, waarvoor hij als wethouder in Rotterdam had gepleit, zei hij ontstemd: „Je dacht, het is half twaalf, laat ik eens een ingewikkelde kwestie op tafel leggen.” Die man krijgt nog wel eens ruzie – en niet over zijn ‘vrolijke schoenen’.

Het meest Wiegelse optreden was van de minister-president. Die had al een wat stekelig gesprek bij Een Vandaag achter de rug toen hij aan het eind van het anderhalf uur durende Presentatie kabinet Rutte III door Ron Fresen en Dionne Stax werd ondervraagd. Hij besloot het volk recht in de camera aan te spreken en zegde toe het land niet na anderhalf jaar in de steek te laten voor het voorzitterschap van de Europese Raad.

Verder had Rutte geen zin meer in ernst en ontregelde hij waar hij kon. Zo had hij het over „de methode-Rutte. Daar kan ik verder geen woord over zeggen. Daar worden zelfs nu in Amerika studies naar gedaan.” Waarna Fresen de leider van het land uiteindelijk aan de tand ging voelen over de risico’s van een gezamenlijke fietstocht van de twee ministers van Justitie en Veiligheid. „U moet het ze verbieden!”

Het is goed dat iedereen nu weer missionair is.