Een muur is hard nodig, zeggen de Amerikaanse grenswachters

David en Goliath

Voor zijn beloofde muur op de grens met Mexico heeft Trump nog lang het geld niet. Toch verschenen deze week de eerste prototypen van die muur al.

De verschillende prototypes van de grensmuur die deze week nabij San Diego zijn geplaatst. Foto Guillermo Arias/AFP

Voor Mexico heeft Josh Wilson doorgaans geen goed woord over. Hij vindt het land door- en doorcorrupt, gevangen in onderontwikkeling. „Maar over de werklust en de vindingrijkheid van de Mexicanen zal je mij nimmer horen klagen”, zegt de Amerikaanse grenswacht vilein. „Daarin zijn ze onovertroffen.”

Met zijn collega Manuel Bayon patrouilleert Wilson deze ochtend langs de zuidgrens nabij San Diego. De twee leggen graag uit hoe hun dagelijkse kat-en-muisspel met de Mexicaanse smokkelbendes eruitziet. Eerst parkeren ze hun wit-groene terreinwagen bij een blauwe stortcontainer. Bayon haalt er de ene na de andere ladder uit: exemplaren van hout, aluminium en betondraad. Hij laat een oud tapijt zien waar ijzeren haken aan zijn bevestigd en een touw. „Dit werpen ze over het prikkeldraad, zodat ze toch het hek over komen.”

In dit meest zuidwestelijke puntje van de VS ligt een van de drukste grensovergangen ter wereld. Tussen het Amerikaanse stadje San Ysidro enerzijds en de Mexicaanse metropool Tijuana (circa 3 miljoen inwoners) anderzijds. Voorstanders van de door president Trump beloofde grensmuur presenteren het dubbele grenshek van San Diego graag als ideaal voorbeeld: de illegale migratie in het gebied is met 90 procent afgenomen.

Trump heeft van het Congres nog niet de tientallen miljarden dollars gekregen die nodig zijn voor zijn centrale campagnebelofte om „van blinkende kust tot blinkende kust” een muur te bouwen. Naast dit geldgebrek maken ook allerlei praktische en juridische redenen het zeer twijfelachtig of de muur er ooit zal komen. Maar de regering heeft bij aannemers al wel prototypen besteld. Deze week zijn die nabij San Diego geplaatst.

Lees ook deel II van deze dubbelreportage: Al jaren steken er minder Mexicanen illegaal de grens over

Wazige term

In de jaren negentig werd op dit stuk grens een drie meter hoog hek opgetrokken uit roestige landingsplaten die het leger nog overhad uit Irak en Vietnam. Parallel hieraan, circa twintig meter dieper de VS in, loopt sinds een paar jaar veel moderner hekwerk. Het bestaat uit fijnmazige stalen rasters van zes meter hoog, erbovenop dikke rollen scheermesjesprikkeldraad. Tussen de twee hekken ligt een verharde weg: het dagelijks werkterrein van Bayon en Wilson.

Ze voeren hier een strijd tussen David en Goliath, zegt Wilson. De Mexicanen hebben minder verfijnde middelen, maar zijn met veel meer. De smokkelaars gooien met stenen en stichten brandjes door brandende autobanden over het hek te rollen. „En dat op meerdere plekken tegelijkertijd, zodat we onze aandacht moeten verdelen en zij ergens anders hun slag kunnen slaan.”

Zodra het donker wordt, laten stadionlampen de grensstrook baden in fel licht. In de lichtmasten hangen ook videocamera’s en hittecamera’s. „Als het mistig is, wat hier zo dicht bij de oceaan nog weleens gebeurt, dan hebben we die hittecamera’s echt nodig. Al dragen sommige migranten ook weleens zilverfolie onder hun kleren. Dan zie je op het scherm alleen een hoofd voorbijhoppen. Maar wij weten heus wel dat het geen konijn is.”

Acht prototypes van de muur die de regering-Trump wil bouwen aan de zuidgrens met Mexico. Deze week werden ze nabij San Diego neergezet. Foto Guillermo Arias/AFP

Wilson en Bayon zijn enthousiast over het voornemen van Trumps muur. Al nemen ze die belofte niet letterlijk. „Muur”, zegt Wilson, „is een wazige term. Elk gebied heeft ander type bewaking nodig. Er is Texas waar de grens op veel plekken een rivier is, andere gebieden zijn weer woestijn, waar meer camerabewaking juist handig is. Meerdere lagen: dat is het belangrijkst. Soms gaat een lamp kapot of een camera; dan moet je op andere middelen kunnen terugvallen.”

Wilson is tevens de lokale vicevoorzitter van de NBPC, de vakbond waarvan de overgrote meerderheid van de grenswachten lid is. Al vroeg in de campagne schaarde de bond zich achter Trump. En sinds 2015 zendt de NBPC op het web ook een wekelijkse radioshow uit. In The Green Line becommentariëren grenswachten op hard-rechtse toon het immigratie- en grensbeleid van de federale regering. De podcast wordt medegefinancierd door het rechtse Breitbart News.

Lees ook deze reportage die Merijn de Waal dit voorjaar schreef: Drie minuten knuffelen aan de grens tussen Mexico en de VS

De goede relatie van de NBPC met Trump betaalde zich na diens verkiezing meteen uit. Bondsvoorzitter Brandon Judd zat in het transitieteam van de gekozen president. Toen Trump eerder dit jaar op het ministerie van Binnenlandse Veiligheid het strengere grens- en uitzettingsbeleid bekendmaakte, was Judd een eregast. Trump bedankte hem en zei: „Je mannen krijgen het nog heel druk hun werk te doen.”

Trump geeft veel aandacht aan ouders van door illegalen gedode kinderen. Volgens de criminaliteitsstatistieken begaan illegalen minder misdrijven dan de gemiddelde Amerikaanse bevolking. Trump wil, naar eigen zeggen, niettemin „een stem geven aan hen die door onze media genegeerd en door speciale belangengroepen monddood gemaakt worden.”

Wilson: „Mensen zeggen dat Trump politiek bedrijft. Dat deed Obama ook. Hij liet gewoon tienduizenden nieuwe migranten toe. Die kregen vervolgens zo veel mogelijk bijstand toegestopt. Zo maakten ze Democraten voor het leven van die mensen.”

Foto Mike Blake/Reuters
Foto Mike Blake/Reuters
Foto Mike Blake/Reuters

Voetstappen in het zand

Over Trumps voorganger Obama zijn de twee grenswachten slecht te spreken. „De interne moraal onder hem was heel laag. We mochten in feite ons werk niet doen.” Wilson vertelt hoe hij eens een dienst lang een groep migranten achtervolgde in de woestijn. „Echt ouderwets spoorzoeken, voetstappen in het zand volgen. Na acht uur had ik ze gevonden, ingerekend, maar een paar uur later stonden ze weer op straat. Met een ‘order to appear’. Nou, ik noem dat een ‘order to disappear’.”

Onder Trump worden onderschepte migranten niet langer heengezonden met zo’n bevel zich te melden bij de – zwaar overbelaste – asielrechtbanken. Ze worden vastgezet en in veel gevallen spoorslags teruggestuurd naar hun land van herkomst, veelal in Midden-Amerika.

Het aantal onderscheppingen aan de grens is nu fors gedaald. Trump wijst hier trots op: „We zijn de oorlog aan de grens aan het winnen.” Wilson is het daarmee eens: „Dankzij Trump mogen we weer het werk doen waarvoor we zijn aangenomen. Er staat nu een consequentie op illegaal oversteken. Daar leren ze van.”