Interview

Sieburgh: voor de derde keer interim

Zakelijk directeur A.I. Stedelijk Museum

Jan-Willem Sieburgh wordt interim-zakelijk-directeur bij het Stedelijk, na het vertrek van Beatrix Ruf. Het is de derde keer dat hij interim is bij een museum.

Jan-Willem Sieburgh was interim-directeur bij het Wereldmuseum. Foto Robin Utrecht

De nieuwe interim-zakelijk-directeur komt niet uit de kunstwereld. Dat wil zeggen: na twintig jaar als directeur en mede-eigenaar bij een reclamebedrijf verkocht hij zijn aandeel. Hij was de vijftig gepasseerd en dankzij de verkoop had hij de tijd om even om zich heen te kijken. Tegen mensen die hij kende zei hij dat hij zich interesseerde voor cultuur. Tot zijn eigen verbazing kreeg hij een telefoontje: ‘Wil je zakelijk directeur worden van het Rijksmuseum?’

Jan-Willem Sieburgh (1950) bleef bij het Rijksmuseum van 2002 tot 2010. Daarna werd hij nog drie keer gebeld. In 2013 en 2014 was hij interim-directeur van het Tropenmuseum in Amsterdam, van 2015 tot volgende week had hij diezelfde functie bij het Rotterdamse Wereldmuseum. Het laatste telefoontje: ‘Kun je tijdelijk de zakelijk directeur worden van het Stedelijk in Amsterdam?’

Lees ook over de voormalig zakelijk directeur: De opkomst en ondergang van Beatrix Ruf

Jan-Willem Sieburgh is een aimabele man. Wie je ook spreekt: dat is het eerste wat ze zeggen. Iemand die mensen verbindt. Vervolgens: dat hij creatief is voor een zakelijk directeur. Hij weet hoe je publiek binnenhaalt.

Het één versterkt waarschijnlijk het ander. Bij hem geen conflicten met de creatief directeur; zijn inbreng werd juist altijd gewaardeerd. Het boek De 250 rijksten van de Gouden Eeuw, dat het Rijksmuseum in 2006 uitbracht mét een bijlage bij het zakenblad Quote: zijn initiatief. Dat de wereldtournee van de diamanten schedel van Damien Hirst in 2008 begon bij het Rijks: idem.

En aimabel betekent bijvoorbeeld ook dat Stanley Bremer, in 2014 bij het Wereldmuseum wegens mismanagement vertrokken als directeur, van hem nog mocht adviseren over een tentoonstelling. Sieburgh indertijd: „Soms stelt hij iets voor en dan zeg ik: ‘Goh, dat is een goede suggestie, die neem ik over.’”

Nog geen half jaar geleden zei u dat het tijd werd om het rustiger aan te gaan doen. U wilde een tv-format over geschiedenis ontwikkelen.

„Ja, daar komt nu even niks van terecht haha. Maar ook dat was werk geweest, natuurlijk. Ik wil helemaal niet stoppen met werken, ik zou niet weten hoe dat moet.”

Wat hebt u uit uw twintig jaar in de reclamewereld meegenomen naar de kunstwereld?

„Het begon eigenlijk al eerder. Mijn eerste baan was aan de universiteit, onderzoek doen naar de balansstructuur van financiële instellingen. Toen wist ik dat ik geen econoom zou worden, maar die periode heeft mij wel inzicht bijgebracht over methodologie, cijfers en data. Vervolgens, in de reclamewereld, heb ik veel bedrijven leren kennen. In wat je voor hen doet, denk je na vanuit de eindgebruiker, de klant. De bezoeker, is dat bij een museum. En het was ook heel praktisch. Wanneer ik als museumdirecteur een sponsorcontract afsloot met een groot bedrijf, kende ik daar de mensen. Ik wist hoe ze waren, hoe ze dachten.”

En in de kunstwereld?

„Daar gold dat ook. Als je in de reclame werkt ken je allemaal creatieve mensen. Ik snap hoe ze denken en heb daar waardering voor.”

U was marketingman van het jaar in 2009 in uw tijd bij het Rijksmuseum.

„Ja, dat was dankzij alle leuke dingen die we deden tijdens de verbouwing: Damien Hirst, samenwerken met de Hema, magazine OOG, een museum op Schiphol. We waren erg aanwezig, ook al waren we gesloten.”

In 2010 stopte Sieburgh wegens privé-omstandigheden bij het Rijksmuseum. In NRC zei hij over zijn vertrek ook: „Ik ben eigenlijk te creatief voor de functie van zakelijk leider. Onder Wim Pijbes, de nieuwe directeur, is mijn speelveld een stuk kleiner geworden. Ronald de Leeuw, de voormalig directeur, kon ik goed aanvullen. Wim en ik zijn niet complementair.” Sieburgh weet wat zijn rol is – en wanneer die weer is uitgespeeld.