Cultuur

Interview

Interview

Ellen Andrea Wang: „Er zullen altijd mensen bezorgd zijn dat de jazz aan het verpoppen is.”

Foto Solveig Wang

‘Natuurlijk is de Noorse natuur van invloed op onze muziek’

Bassist De Noorse Ellen Andrea Wang speelt contrabas in diverse moderne Noorse jazzbands. De ‘fjordenjazz’ is slechts een vertrekpunt, zegt ze. „We verrijken ons geluid in de breedte.”

Met haar contrabas is ze een blikvanger in menig Noorse jazzband. Soepel bespeelt de 31-jarige Noorse Ellen Andrea Wang de bas, terwijl ze erbij zingt met een elegant, lichthoog stemgeluid. Haar frisse, experimentele popjazz rekent af met het idee dat het traditionele Noorse jazzgeluid geïnspireerd door het landschap, enkel ijl, tijdloos en ruimtelijk is. In haar muziek, donderdag te horen in het Amsterdamse Bimhuis en vrijdag op het festival Jazz International Rotterdam, wringt en wrijft het subtiel.

„Natuurlijk is de ongelofelijke Noorse natuur van invloed op onze muziek”, zegt Ellen Andrea Wang, die de stedelijke drukte van Oslo vorig jaar verruilde voor een rustiger buitenleven. De ruimte inspireert. Maar Wang benadrukt graag dat de muziek meer een zoektocht naar het onbekende is. „We kennen onze roots. Maar de ‘fjordenjazz’ zoals die in Europa bekend werd door Scandinavische jazz-innovatoren als Jan Garbarek is een vertrekpunt. We verrijken ons geluid in de breedte.”

Er zullen altijd mensen bezorgd zijn dat de jazz aan het verpoppen is

Wang is actief in diverse moderne Noorse jazzbands, zoals het kwartet Pixel dat jazz laat leunen op indie-rock. Ook toerde ze een tijd met de vermaarde Franse pop- en jazzdrummer Manu Katché. Drie jaar geleden verscheen Diving, het debuutalbum met haar eigen trio (drummer Erland Dahlen en toetsenist Andreas Ulvo). De recent verschenen opvolger Blank Out lijkt in eerste instantie meer een pop dan jazzalbum, met een kritisch geladen opening ‘Peace Prize’ over de migrantenstroom, op golven van synths, subtiele percussie en funky aanzwellende bas. Gaandeweg het album sijpelen echter steeds lastigere maatsoorten en improvisaties door.

Pop en jazz zijn bij Wang van gelijke waarden, met veel energie, toegankelijke grooves en open structuren. Soms is Wang op het gehoor wat mainstream en voorzichtig, maar de nummers zijn altijd weer genoeg prikkelend in opbouw. Ach, dat categoriseren. Wang heeft maar een enkel doel: de muziek verder brengen. „Er zullen altijd mensen bezorgd zijn dat de jazz aan het verpoppen is maar ik geloof sterk dat het mengen van stijlen innoveren is”, zegt Wang. „Ik ben dol op popmuziek. En jazz is meer een aanpak voor mij, een manier om vrijheid toe te laten, dan het naspelen van Amerikaanse manier van jazz. Ons album is opgenomen met het idee dat de nummers zich bij concerten nog meer gaan ontwikkelen.”

Haar melodische, soms elektronisch vervormde zang is prominent, maar ze is eerst en vooral een bassist, aldus Wang. „De contrabas bespelen is heel fysiek. Ik hou ervan om met die grote bas te werken. Je moet er fit voor zijn, en ik moet mijn vingers goed trainen.”

Haar contrabas speelt in haar composities zoveel mogelijk in de voorhoede. Extra leuk, vindt ze dat, omdat in popmuziek meestal de elektrische bas domineert. „Ik vind een grote houten contrabas extra kleur brengen. Als ik componeer op mijn bas kies ik naast basnoten ook voor een ritmische aanpak. Naast bassriffjes val ik sterk op ritmes die je net even op het verkeerde been zetten.”

Tot haar spijt wordt ze er regelmatig aan herinnerd aan wat een ‘orgineel’ instrument ze bespeelt, voor een vrouw. „Kijk, in principe ben ik gewoon een bassiste”, zegt ze. „En doet gender er totaal niet toe. Hopelijk word ik om mijn talent en techniek geboekt. Maar ik denk er in zoverre wel over na dat ik graag andere vrouwen wil inspireren. Ik speel zelf met name met mannelijke muzikanten en ik zou graag uitstralen dat de keuze breder kan.”

Ellen Andrea Wangs album Blank Out is nu verkrijgbaar. Live: 26/10 Bimhuis Amsterdam, 27/10 Festival Jazz International Rotterdam. Inl.: www.jazzinternationalrotterdam.nl