Mijn favoriet gaat op zoek naar…

Mijn favoriet

gaat op zoek naar bijzondere, culturele aankopen. Deze week: een video-installatie

‘Ik zag dit videowerk voor het eerst op kunstbeurs Unfair in Amsterdam. Het biologeerde mij direct. Ik kon het niet uit mijn hoofd krijgen. Toen heb ik contact opgenomen met de kunstenaar, Mickey Yang. Ik ben bij haar in de studio geweest, waar ik het werk gekocht heb. Ik heb niet alleen het videobestand gekocht, maar de hele installatie: de video op een langwerpig scherm in een witte behuizing. Die hangt in mijn huiskamer.

Je ziet de handen van Mickey Yang, die een stuk vleeskleurig schuim uitknijpen. Die handeling duurt 22 seconden en herhaalt zich continue, als een loop. De verschillende kleuren en materialen mengen door die doorlopende handeling.

De kunstenares kwam op het idee door ziekenhuisserie Grey’s Anatomy. Ze raakte geïnteresseerd in hoe de tv-wereld operatiekamers representeert. De esthetiek van operatiekamers in series is vaak heel steriel. Maar ziekenhuizen zijn helemaal geen fijne plek. Ze wilde met materiaal werken dat echt de rauwheid van een ziekenhuis laat zien, als tegenstelling van het steriele. In de handeling van het uitknijpen vond ze uiteindelijk de perfecte balans tussen menselijk handelen en het tonen van het klinische.

„De doorlopende handeling van het uitknijpen is bijna een ritueel. Dat heeft iets meditatiefs, het stelt me gerust. Op het eerste gezicht ziet het er onsmakelijk uit. Maar als je voorbij dat oncomfortabele gevoel kijkt, ontdek je er nieuwe dingen in.

„Soms staat het werk uit, bijvoorbeeld als ik op mijn werk ben. Maar ik zet het bijna elke dag wel even aan. Als er bezoek komt, staat het ook aan. Toen ik het net had, vroegen mensen vaak of het uit kon tijdens het eten. Ze vonden het onprettig. Maar hoe vaker mensen het gezien hebben, hoe fijner ze het vinden. Soms vragen ze zelf of het aan mag. Je bouwt er echt een band mee op.

„Een stilstaand beeld vang je in een blik, hier kijk je veel langer naar. Je wilt weten wat het volgende frame is. Doordat het een loop is, kun je jezelf daar helemaal in verliezen. Ik betrap mezelf er soms op dat ik er minutenlang naar staar. Ik kan me niet voorstellen dat ik hier ooit op uitgekeken raak.”