Recensie

Thor is nu een relaxte stoner

Superheldenfilm Thor: Ragnarok zit vol leuke vondsten, maar wat beklijft er als zelfs de dood niets meer voorstelt?

Ragnarok is de Noorse versie van de Apocalyps. Het godenpantheon sneuvelt in een eindstrijd met reuzen en monsters. Vuurreus Surt verwoest met zijn vlammende zwaard godenhuis Asgaard.

Stof voor een doldwaze actiekomedie dus, want dat is Thor: Ragnarok. Doodsgodin Hela (Cate Blanchett), zus van dommekracht Thor (Chris Hemsworth) en hun sluwe adoptiebroertje Loki (Tom Hiddleston), duikt op uit een andere dimensie als vader Odin (Anthony Hopkins) de geest geeft. Ze ontmant Thor door zijn machtige hamer te breken en dumpt hem met Loki en al op een verre feestplaneet. Daar houdt de decadente Grootmeester (Jeff Goldblum) zijn volk zoet met gladiatorenspelen. Thor moet het in de arena opnemen tegen een oude vriend: de groene krachtpatser Hulk (Mark Ruffalo).

Een Marvelfilm als Thor: Ragnarok herken je direct: frisse kleuren, scherp beeld, frivole gevechten, een legioen personages met spitse, zelf-referentiële dialogen. Regisseur is ditmaal de Nieuw-Zeelander Taika Waititi, die doorbrak met de geestige vampier-realityshow What We Do in the Shadows. Zijn taak: het elimineren van de laatste sporen Shakespeariaanse ernst die Thor in zijn eerste film in 2011 nog had. Toen werd de onbehouwen vechtjas door vader Odin naar de aarde verbannen, waar zijn bombastische arrogantie een bron van humor was. Maar vele films, jaren en vriendinnetjes heeft Thor veranderd in een relaxte stoner.

In Thor: Ragnarok moeten Thor, de Hulk en vele anderen zich uit de arena vechten om Asgaard te redden van de snerende Hela, die overigens eerder een doorsnee-dictator blijkt dan een doodsgodin. Dat zou ook niet passen in deze campy ensemblefilm. Kern zijn de beproefde frenemies Thor en Loki en Thor en Hulk, aangevuld met vlezige bijrollen; Jeff Goldblum als een wuft kakelend keizer Nero-type, Tessa Thompson als dronken Valkyrie met PTSS. De film barst van de leuke vondsten: zo indoctrineert de Grootmeester Thor tot gladiator via een pretparkattractie.

Grappig? Zonder meer. Maar als dood noch Apocalyps iets voorstelt, wat beklijft er dan? Terwijl Warner Bros en DC Comics (Superman, Batman, Wonder Woman) het in hun films zoeken in Wagneriaanse ernst, koerst Disney’s Marvel nog scherper richting speelsheid. En waar DC Comics steeds holler galmt, zal Marvels lichtheid ooit ondraaglijk worden. Maar nu nog niet.