Recensie

Terug naar Kosovo na de oorlog

Drama Het talent van speelfilmregisseur Edon Rizvanolli is veelbelovend, maar dat komt er nog niet helemaal uit in zijn debuutfilm Unwanted.

Sommige films zijn eigenlijk alleen een opmaat voor iets wat er buiten de plot gebeurt, en waar je dan als toeschouwer gedwongen wordt over na te denken. Zoals: hoe zou het verder gaan met de Albanese Zana en haar zoon Alban, nu zij hem heeft moeten vertellen dat hij is voortgekomen uit een verkrachting tijdens de oorlog in Kosovo, waarna zij zwanger naar Nederland vluchtte? Is het mogelijk om in het reine te komen met zo’n verleden?

Het is van meet af aan duidelijk dat de schaduw van geweld en trauma over die twee hangt. En bij elke stap van het verhaal – Alban heeft agressieproblemen, de terugkeer naar Kosovo na de dood van Zana’s moeder, Albans verkering met een Servisch meisje – wordt het optelsommetje simpeler.

Het is te verwachten dat de Kosovaarse acteur Edon Rizvanolli, die met Unwanted (T’padashtun) als speelfilmregisseur debuteert, hier nog eens op terugkomt; zijn talent is veelbelovend. Maar bij Unwanted is de structuur nog te zeer een staketsel, en bovendien: pianomuziek bij een verkrachtingsscène: niet doen! Gelaagder zijn Rizvanolli’s eigen rol als dader en de vele stille momenten van ontheemding, die ironisch genoeg van Alban precies de gewone tiener maken die hij in al zijn eenzaamheid zo graag had willen zijn.