Brieven 24/10/2017

Stress

Oorzaken bestrijden

Bakker en Van Winkelhof betogen dat stress een van de belangrijkste oorzaken is van psychische en lichamelijke ongezondheid (Stress is geen individueel probleem, 21/10). Vreemd genoeg benoemen ze wel oorzaken als de oververhitte, jachtige leefstijl, maar ze trekken niet de conclusie dat die oorzaak aangepakt moet worden. Nee, we moeten werken aan onze beleving daarvan.

Ze spannen het paard achter de wagen. Laten we beginnen met het verlagen van eisen aan prestaties van kinderen op school, werknemers in bedrijven en laten we de cultus van 24 uur per dag bereikbaar zijn afschaffen. Ik zie dagelijks de slachtoffers in mijn spreekkamer. We moeten op zoek naar een meer ontspannen samenleving. De mensen die dan nog steeds stress ervaren mogen op consult bij Bakker.


psycholoog

Marathon

Trots en zelfvertrouwen

In een ingezonden brief stelt Inez Dekker voor de marathon van dik 42 kilometer terug te brengen tot 30 (Brieven, 18/10). Zij baseert dit op de zware eisen die het hardlopen van de marathon stelt en vraagt zich af waarom we onze lichamen dit „aandoen alleen om een traditie in stand te houden die gebaseerd is op een legende”.

Met dit laatste doelt zij op de Griek Pheidippides die, na het brengen van het bericht van een overwinning op de Perzen, dood neerviel.

Voorzover mij bekend zijn er geen lopers gedwongen een marathon te lopen. Wel weet ik dat de drie lopers die kortgeleden een loodzware marathon volbracht hebben daar geen greintje spijt van kregen: ondanks al het lijden tijdens – en, toegegeven, ook na – het lopen. Iedereen die de finish haalt, ontleent daar enorm veel plezier, trots en zelfvertrouwen aan. Niemand wil de eindstreep naar voren halen.

Ook kan ik haar verzekeren dat vrijwel geen enkele loper desgevraagd de naam van Pheidippides zal weten te noemen, laat staan zal zeggen „een legende in stand te willen houden”.

Column Hertzberger

Hormonen

Rosanne Hertzberger schreef in haar column dat „één stofje verantwoordelijk [is] voor negentig procent van de ellende in deze wereld.” (Man in tijden van #MeToo, 21/10)

Testosteron wordt aangewezen als de boosdoener die mannen „nu eenmaal” fysiek overwicht en meer ‘seksdrive’ geeft dan vrouwen. Ook al gaat Hertzberger er later gelukkig van uit dat mannen zich nog steeds attent en hoffelijk dienen te gedragen, wordt hier de mythe van mannen als schuldeloze testosteronbommen schaamteloos gecontinueerd.

De waarheid is dat hormonen vooral invloed hebben op onze genitale anatomie en voortplantingssucces: de effecten op seks zijn betrekkelijk gering. Er is alleen een probleem met testosteron als er sprake is van een tekort. Dan ervaren mannen (en vrouwen!) verminderde zin en leiden seksuele prikkels nauwelijks of niet tot een seksuele respons. Is er genoeg testosteron, dan bepalen omgevingsfactoren of er opwinding en zin ontstaat.

Belangrijker nog is dat er geen enkele samenhang is tussen testosteron en seksueel geweld. Zedendelinquenten of gewelddadige mannen hebben niet méér testosteron dan mannen die hun handen thuishouden of anderszins de seksuele autonomie van vrouwen respecteren. Hoeveel eenvoudiger zou #IHave te verhelpen zijn als deze mannen alleen maar teveel testosteron hadden?


hoogleraar seksuologie
arts-seksuoloog

‘Final Frontier’

Op naar de Nobelprijs!

Toen ik in de wetenschapsbijlage het artikel Naar de final frontier (21/10) las, sloeg mij de schrik om het hart. Heb ik dan al die jaren mijn studenten bedrogen met de wetten van Newton en Maxwell?

Ik wacht nog maar even het vervolg af en ga weer rustig verder knutselen aan mijn kleine koudefusiereactor en een nieuw type perpetuum mobile.

Op naar de Nobelprijs!

Correcties/aanvullingen

Vlinder

De vlinder op de foto bij het artikel Vliegjes dansen in de zon… hoe lang nog? (20/10, p. 6) is een distelvlinder en niet, zoals in het bijschrift vermeld, een kleine schildpadvlinder.

Vertaling

In het fotobijschrift bij het artikel Vertalers kunnen Spanje uit de crisis halen (Opinie & Debat, p. 8-9, 21/10) staat een vertaalfout. De correcte vertaling van ‘hablemos’ (Spaans) en ‘parlem’ (Catalaans) is ‘laten we praten’.