Topdesserts van de Thuiskok

“Desserts zijn voor mij net zo ongrijpbaar als baksels”, schrijft de Thuiskok. “Een mysterieuze discipline met suikers en temperaturen.”

Het heeft zo zijn voordelen, kookboeken recenseren. Een goed gevulde boekenkast bijvoorbeeld. Vaak leidt dat aanzicht ook tot wanhoop, want wanneer en voor wie moet ik al die fantastische, maar regelmatig ellenlange recepten bereiden? Gelukkig was het laatst weer eens mijn beurt te koken voor kookclub ‘Het Botte Mes’, een groep van vrienden die eens in de zoveel tijd proberen elkaar culinair te verrassen. Het hoogtepunt van mijn diner kwam dit keer niet eens uit een kookboek. De klassieke paddestoel - rood met witte stippen - die ik als dessert serveerde, was afkomstig uit een tv-finale van Masterchef Australia. Met haar dessert van frambozenparfait, witte chocolade, een pannenkoek als steel en pistachecrumble won de deelneemster de betreffende aflevering. Sindsdien was het mijn wens hetzelfde nagerecht op tafel te toveren. Het zag er niet alleen prachtig uit en smaakte goed, het was ook een uitdaging. Desserts zijn voor mij net zo ongrijpbaar als baksels, een mysterieuze discipline met suikers en temperaturen en een benodigde precisie en zorgvuldigheid die mij ontbreekt. Missie voltooid, weet ik nog dat ik bij mezelf dacht. Nu heb ik een nieuwe uitdaging. Het boek 40 verbluffende desserts van de Belgische toppatissier Bart Ardijns biedt wat de titel belooft: veertig desserts waar je je gasten mee zult verbazen. Het korte eerste hoofdstuk zet direct de toon qua moeilijkheidsgraad. Voor de anglaise is een thermometer nodig, want het moet tot precies 83 graden Celsius koken. Espuma (mousse) en sponscake kunnen alleen gemaakt worden toevoeging van lachgas via een slagroomspuit. En dat zijn we volgens Ardijns nog bezig met de ‘basistechnieken’. Vijftien klassiekers die volgen - crème brûlée, profiterole, dame blanche - lijken visueel op geen enkele manier op hun inspiratiebron; alleen de ingrediënten herinneren aan het welbekende dessert. Daarna wordt het nog spectaculairder: u zult me moeten geloven, de prachtige foto’s beschrijven gaat me teveel ruimte kosten. „Dat is te hoog gegrepen” denkt u nu misschien. Begrijpelijk, maar ik waardeer een kookboek dat uitdaagt.

Ardijns biedt bovendien op ongebruikelijke wijze de helpende hand. Met schetsen van elk dessert legt hij tot in detail uit hoe u de verbluffende foto’s exact kunt namaken. Wat een geweldig boek. Helaas moet ik me de komende week beperken tot de allersimpelste gerechten.