Kosten van medicatie

Onderhandeling is achterhoedegevecht

Het besluit om het dure geneesmiddel Orkambi nièt in het basispakket op te nemen (NRC, 10/10) maakt de grenzen zichtbaar van overheidsbeleid dat zich primair richt op prijsonderhandelingen met Big Pharma. Het leidt tot cynische pokerspelletjes. Dit keer gaat het om fabrikant Vertex, maar het farmabedrijf Jansen en Jansen dreigde ook al onderhandelingen te stoppen omdat Nederland zich veel te hard zou opstellen. Ook als men er voor Orkambi weer – tijdelijk – uitkomt, wordt opnieuw aangetoond dat structurele veranderingen en alternatieve innovatietrajecten voor de ontwikkeling van geneesmiddelen nodig zijn. Opties zoals het goedkoop namaken van biologische medicijnen (biosimilars) of lokaal in de apotheek bereiden is voor een totaal nieuw geneesmiddel zoals Orkambi op korte termijn meestal niet mogelijk.

Hard onderhandelen over de prijs is dan de enige uitweg, maar moet gezien worden als een achterhoedegevecht: afspraken vooraf over wat een product mag kosten moeten verbeterd worden. Niet alleen in Nederland, maar internationaal. De grens tussen publiek belang en bedrijfswinst moet daarbij scherper bewaakt en geregeld worden. Indien het nieuwe kabinet toch miljarden reserveert voor lastenverlaging en innovatie kan in ieder geval een deel daarvan heel goed ingezet worden voor betaalbare medicijnen en doelmatig gebruik. Dat is beter dan belastingverlaging voor alle bedrijven, ongeacht de maatschappelijke waarde van hun bedrijvigheid.


UvA
AMC

Man/Vrouw-verdeling

Geen tweede prioriteit

Kan formateur Mark Rutte er voor zorgen dat het kabinet voor vijftig procent uit vrouwen bestaat?

Het kan echt niet langer dat het er minder zijn. „Ze zijn niet te vinden”, is geen optie, dan moet Rutte maar beter zoeken.

„Mijn streven is de beste mensen te vinden, de verdeling man/vrouw is secundair”, is een grove belediging voor de helft van de bevolking.