Recensie

Verrukkelijke gerechtjes, maar mag het ook iets méér zijn?

Journalist en recensent Petra Possel test wekelijks een restaurant in en om Amsterdam.

Remco Koers

In De Pijp zit wijnbar Glou Glou en dat is een heel fijn plekje. Zowel op het terras als binnen kun je heel veel verschillende soorten vin nature per glas bestellen en als je daar wat bij wil eten – heel verstandig – dan bestel je paté, slakken, kaas of een blikje sardines met brood. In het voorjaar opende van dezelfde eigenaar een zaak waar ook louter vin nature wordt geschonken, maar waar je ook ‘echt’ kunt eten. Oftewel: er is een keuken, er is een kok. Hij komt ook aan tafel, een bevlogen en vriendelijke man uit Peru.

Vin nature is natuurlijke wijn met weinig of geen toegevoegd sulfiet en iets voor liefhebbers. Je hebt namelijk net zoveel lekkere als vieze vins natures en de smaak is een tikkie vreemd, boers en meestal niet verfijnd. Ook ziet de wijn er vaak niet uit als een gangbare wijn: troebel en licht van kleur. Wij houden er wel van, alhoewel de claim dat je er geen hoofdpijn van krijgt ons nog niet heeft overtuigd. Als je er veel van drinkt, heb je gewoon een kater. Dan is er nog de kwestie: ‘foutjes’ in de wijn. Door het gebruik van gist, bacteriën en zuurstof kunnen er soms ongewenste aroma’s ontstaan, brett (officieel: brettanomyces) wordt dat genoemd. Nu zijn er mensen die daar een moord voor doen: hoe wilder de wijn, hoe beter. Maar wij passen in zo’n geval: wijn met brett is niet te hachelen.

De wijnkaart bij Bar Centraal is van cruciaal belang. Alle wijnen zijn natuurlijk en we proeven zowel toppers als mislukkingen, brave borsten moeten hier dus duidelijk niet zijn. We starten met een glas Duitse bubbels (6,20) en – op advies van de gastheer – een witte blend van riesling en sauvignon blanc, vrij ongewoon (6,20). Die laatste is behalve troebel zwak van smaak en helemaal niet waar wij van houden. Het smaakt vaag naar appelsap, niet lekker. De crostini met frisse komkommer (5,-) die we als appetizer bestelden, bevalt beter. Het blijkt de opmaat naar werkelijk heerlijke gerechtjes, die zowel avontuurlijk als verfijnd zijn. We proeven cantharellen met pijnboompittenmelk en palmkool (8,50) en bloemkool met eigeel en basilicum (8,50)… beide erg lekker, fantasierijk, hoog op smaak. We drinken hierbij een lekker glas gekoelde rode anjou (5,90) en riesling uit de Moezel (6,20) die we niet per glas op de kaart tegenkomen. Die laatste is knetterhelder en loepzuiver, heel fijn. Er komt mooi zuurdesembrood en boerenboter (1,50) op tafel, prima!

Onze tweede gang is bisque met coquilles en gedroogde ham (12,-) en gelakte eend met haringkaviaar en wortel (14,50). We kunnen onze teleurstelling over de portionering van de bisque nauwelijks onderdrukken: wat is dit weinig – nog geen half kommetje. Terwijl we zóóó graag zouden dooreten, want het is zóóó lekker. De eend is wat royaler en waanzinnig lekker: eerst gepekeld en dan gegaard, nog mooi rosé, en met een lekker krokant velletje, Chinese style geserveerd met pickles en gefrituurde bosui. Toch vinden we de gerechtjes te klein om dit een maaltijd te noemen, maak de porties wat groter en desnoods wat duurder. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat we na drie gangen (en een rekening van ruim 100 euro) licht hongerig de zaak verlaten?

Het kan toch niet de bedoeling zijn dat we na drie gangen licht hongerig de zaak verlaten?

Over de wijn hebben we niks te klagen: een heerlijke en bepaald niet clichématige verdejo (6,20) en een rode blend van grenache, syrah, cinsault en carignan uit de Languedoc (7,-) zijn de perfecte begeleiders van onze gerechtjes.

Ten slotte nemen we een kaasbordje met Comté, Saint Philippe brie en oude geitenkaas uit Brabant (9,-) en een toetje van ricotta met sinaasappel (6,-), beide spot on, zeer goed. Tot onze vreugde zwiert de gastheer nog met een vloeibare verrassing langs, een Elzasser gewürztraminer (7,50) – we kunnen niet weigeren.

We vinden het fijn bij Bar Centraal: de losse sfeer, de eenvoud, de kundige bediening, het eten, de wijn, maar mag het ietsje meer zijn?