Brieven: niet alleen geld bepaalt de waarde van leven

Zorgkosten

Manke vergelijking

In het eendimensionale artikel van Matthijs Versteegh wordt voorbijgegaan aan de noodzakelijke discussie die een keuze tot wel of niet behandelen van een ziekte behoort te vergezellen en in een breder perspectief plaatst (Vaar niet op deernis voor enkelen bij duur medicijn, 16/10). In het artikel wordt het besluit om Orkambi niet te vergoeden, goedgekeurd. Het medicijn dat het toekomstperspectief van taaislijmziektepatiënten ingrijpend verandert. Dit motiveert de auteur door voor twee patiëntgroepen de berekende kosten van een extra levensjaar met elkaar te vergelijken. De ene groep betreft patiënten met hartklachten: in het algemeen oudere patiënten, die een leven met arbeidsparticipatie en een gezin achter zich hebben. De andere groep betreft patiënten met taaislijmziekte: in het algemeen jonge mensen die vanaf hun geboorte deze ziekte hebben, doch nog een heel leven voor zich kunnen hebben. Niet alleen gaat deze vergelijking mank, maar belangrijker nog is de vraag of we als samenleving de zorg voor onze medemens louter door financiële overwegingen willen laten bepalen.

Reconstructie formatie

Zalmstreken

De zeer interessante reconstructie van het proces naar het regeringsakkoord had een andere titel moeten hebben (Rutte III, een klein wonder is het wel, 14/10). Het stuk is ontluisterend doordat het laat zien op welke manier de samenwerking haalbaar bleek: met ‘foute’ grappen van D66 en de drank en schuine grappen van de informateur. En met respectloos en seksistisch gedrag naar Carola Schouten: proestende mannen als ze opmerkt dat seks toch ook met intimiteit te maken heeft; een zoen op de wang als ze boosheid toont. Schokkender is de grote Zalmstreek van de informateur. Uit de reconstructie blijkt de tactisch handige bankier-informateur op eigen initiatief het lagere tarief voor de vennootschapsbelasting te hebben geregeld, zonder overleg: al vind ik dat laatste erg moeilijk om te geloven. Waarom de vier heren Rutte, Buma, Zijlstra en Segers dat hebben geaccepteerd, blijft tot mijn verbazing onduidelijk. Tijdsdruk? Te gênant om nog weer opnieuw een berekening naar het CPB te sturen? Het betreft wel een van de punten in het regeerakkoord waar het meest over te doen is. Met deze Zalmstreek gaat de informateur zijn rol op ondemocratische wijze te buiten.

Frisdrank

Die belasting bestaat al

Rosanne Hertzberger (Voedsel is spotgoedkoop, 14/10) pleit voor een speciale belasting op frisdranken, zoals we die ook kennen voor sigaretten en alcohol. Nederland kent al sinds 1972 (!) een belasting op alcoholvrije dranken (eerst onder de naam accijns, sinds 1993 onder de naam verbruiksbelasting van alcoholvrije dranken). Het huidige tarief bedraagt 8,83 cent per liter. Verwachte opbrengst in 2017: 263 miljoen euro.

Kritiek op kliniek

Moeilijk werk

Valt de kliniek Altrecht, waar de verdachte van de moord op Anne Faber verbleef, iets te verwijten? Ik wil het voor ze opnemen. Als reclasseringswerker in de verslavingszorg heb ik daar – jaren geleden – een brandstichter kunnen onderbrengen voor behandeling. Niemand wilde hem hebben, want wie wil een brandstichter tussen de muren? Ik heb bewondering en respect gekregen voor hun zorgvuldigheid: balanceren tussen geduld en grenzen erkennen van behandelmogelijkheden. Toen deze behandeling stuk dreigde te lopen op de gesloten houding van cliënt werd mij dat voorgehouden. Vervolgens heb ik met de cliënt een gesprek gevoerd. Betrokkene heeft de kritiek ter harte genomen en mocht blijven. Laten we vooral niet vergeten dat de begeleiders van Altrecht moeilijk werk doen met moeilijke mensen. Zij verdienen een hart onder de riem.

Correcties/aanvullingen

Partijcongres

In het commentaar Oom Xi, vergeet de mensenrechten niet (18/10, p. 17) is twee keer de term ‘Volkscongres’ gebruikt. Dat had moeten zijn ‘partijcongres’.