Cultuur

Interview

Interview

De natuurlijke progressie van dj Steffi

De Brabantse dj en producer Steffi (43) verhuisde van Amsterdam naar Berlijn, waar ze een vaste plek kreeg in de befaamde club Berghain. Onlangs verscheen haar derde album op het label van de club.

World of the Waking State is bijna een spiritueel album. Gebroken beats tippelen door de maat onder warme synthesizertonen. Het is alsof je ontwaakt op een bedauwde herfstochtend in de natuur. Alles leeft en beweegt maar is toch organisch met elkaar verbonden. „Ik heb de melodieën bewust klein gehouden”, zegt de Brabantse dj en producer Steffie ‘Steffi’ Doms (43) aan de telefoon vanuit haar huis in Berlijn, „Als je geen melodie in je tracks hebt, waar zit dan de emotie? Ik ben een emotioneel mens.”

Eigenlijk gaat het album over de ziel, zegt Steffi. Het is het resultaat van een reis naar binnen die ze in oktober vorig jaar maakte in haar studio in Kreuzberg. Zes weken sloot ze zich op en leefde ze volgens een rigide ritme: eat-sleep-record-repeat. Iedere ochtend deed ze ‘een jam’ met de analoge apparatuur die ze de afgelopen zeventien jaar verzamelde. Maakte ze iets wat ‘de moeite van het uitbrengen waard was’, dan nam ze de schets op langs meerdere sporen. Na de lunch liep ze een rondje waarna ze ‘s middags opnieuw begon. „In die dagen reisde ik ook niet. Ik trad niet op, ging niet uit. Ik kwam steeds meer in een creatief ritme terecht, bijna een soort hypnose.”

Het jaar erna verfijnde ze de tracks. Het resultaat doet denken aan het vroege werk van Autechre en andere experimentele luistermuziek die het Warp-label in de jaren negentig uitbracht. „Mensen die me kennen weten dat ik uit die Warp-hoek kom,” zegt Steffi, „Als je het daarmee wil vergelijken vind ik dat een compliment, maar dat was niet de bedoeling.”

Sommige nummers klinken verwachtingsvol, zoals ‘World of the Waking State’. In een nummer als ‘Mental Events’ klinken de schurende drums juist verontrustend en gejaagd. „Ja, die dagen zijn er ook”, zegt Steffi over het proces. ‘Kokkie’, een nummer met stuiterende, verende bassen is opgedragen aan de dochter van Laurie de Kok, de tatoeëerder die de beeldtaal bij het album ontwierp. Op de voorkant staat een kolibri met de vleugels van een libelle en de staart van een goudvis. De surrealistische natuurbeelden in zwart-wit zijn een belangrijk deel van het album, benadrukt Steffi.

Die link met de natuur is geen toeval. Tegenwoordig wordt Steffi wakker tussen de cicaden in Portugal waar ze de helft van het jaar met haar geliefde woont. „Mensen vroegen me of ik ook al aan het mediteren ben. Nou, zo ‘erg’ is het ‘nog niet”, zegt ze lachend, maar ze zit wel in een fase van ‘bewustwording’. „Op een gegeven moment krijg je oog voor het grotere geheel.”

Steffi groeide op in het Brabantse dorp Boxtel, maar verhuisde eind jaren negentig naar Amsterdam waar ze een eigen avond in de Mazzo kreeg. In 2007 verhuisde Steffi naar Berlijn waar haar faam groeide met die van Europa’s bekendste technoclub, Berghain. Ze kreeg een vaste plek in de oude elektriciteitscentrale.

Een (wat oudere) set van Steffi in Berghain:

Verwachtingen loslaten

Als dj staat ze bekend om diverse sets waarin melodie de handtekening is. Maar op haar derde album besloot ze weer heel bewust alleen te werken, zelfs zonder zang van vaste partner Virginia. Zelf noemt ze die ontwikkeling ‘natuurlijk progressie’. „Op mijn eerste album Yours & Mine wilde ik de verschillende kanten van house verkennen. Mijn tweede album, The Power of Anonimity, moest iets zijn wat ik zelf zou willen meenemen in mijn dj-tas. Nu kon ik alle verwachtingen loslaten. Ik wist alleen heel zeker dat ik weg wilde van de vierkwartsmaat. Ook om het voor mezelf interessant te houden.’

Afgelopen jaar tourde Steffi intensief met Virginia, voor wiens laatste album ze de productie deed. Op de festivals waar ze werden geboekt, zag ze overwegend lineaire house en techno. „Vroeger werd je als dj geboekt omdat je kan draaien. Tegenwoordig denken dj’s dat ze een plaat moeten uitbrengen om te worden geboekt.”

Het gevolg is dat er te veel muziek, te snel wordt uitgebracht, die ‘saai’ is volgens Steffi, of gewoon niet goed genoeg. „Als ik op een festival rondloop, mis ik de uitdaging. Neem een dj als Objekt, die zou eigenlijk op het hoofdpodium moeten staan, want hij biedt wel die diversiteit. Maar een promotor kijkt naar welke dj veel volgers op social media heeft, want die trekt mensen. Ik ken een hele hoop mensen die met heel veel social media onzin een carrière hebben gebouwd. We leven in ‘the land of make believe’. Daarom kan iemand als Trump ook president worden. Hetzelfde gebeurt in de muziekwereld.”

Zelf doet Steffi niet aan Instagram of Twitter. Op Facebook houdt ze het doelbewust alleen bij de inhoud. „Ik kom nog uit de jaren zeventig, he? Ik denk sowieso dat vroeger alles beter was. Ik ben een melancholisch mens.”

World of the Waking State is nu uit.