Cultuur

Interview

Interview

Foto Lars van den Brink

Zo kleed je een First Lady

Meredith Koop (36) was verantwoordelijk voor de kleding van Michelle Obama. „Ik wilde weg van de parels en broches.”

Ze heeft tegenwoordig een agent via wie ze geboekt kan worden voor interviews en adviezen – zo belandde Meredith Koop in Amsterdam, waar ze te gast was op de eerste editie van het Fashion Festival van de Nederlandse Vogue, een tweedaags evenement in het Amstel Hotel met interviews en workshops.

Maar Michelle Obama, de vrouw die ze ruim 6,5 jaar kleedde en van wie ze een stijlicoon maakte, hoeft niet bang te zijn dat Koop haar mond voorbij praat. Er is veel wat ze niet vertelt. Wat het budget was dat ze tot haar beschikking had, bijvoorbeeld. Of Barack Obama ook een stylist had. Zelfs niet wat de functie in het Witte Huis was van haar vriend, die ze ontmoette toen ze daar allebei werkten. „I can’t really talk about that”, zegt Koop (36) dan – lang, slank, zwarte outfit en opvallend grote blauwe oorbellen.

Niet met de pers praten

Dat Koop Obama kleedt – ze is nog steeds haar stylist – werd bekend in 2011. Maar Koop zelf praatte niet met de pers. Pas in 2016 gaf ze voor het eerst een interview, met de Amerikaanse Harper’s Bazaar. Ze zat tijdens haar tijd in het Witte Huis niet eens (meer) op social media. „Dat leidt alleen maar af van grote issues als gezondheidszorg”, zegt ze. „Dat interview was iets leuks om te doen in de allerlaatste periode. En Michelle was zo aardig een quote te geven.” („Ze is een integraal onderdeel van de strategie van mijn kantoor en ik kan altijd van haar op aan. Ik prijs me gelukkig dat ik haar een vriendin mag noemen”.)

Koop werd geboren in Saint Louis en studeerde psychologie in Nashville. Omdat ze niet wist wat ze daarna wilde doen, verhuisde ze in 2003 naar Chicago, waar een zus woonde. Daar ging ze als verkoper aan de slag bij designerboetiek Ikram.

Toen ze door de eigenaar van die winkel, Ikram Goldman, werd gevraagd om haar te assisteren bij het kleden van Michelle Obama, werkte ze niet meer voor haar; ze was teruggegaan naar de universiteit om haar master psychologie te halen. Goldman kleedde Obama tijdens de campagne en ongeveer de eerste anderhalf jaar dat ze in het Witte Huis zat; in de tijd dat Koop weer was gaan studeren, was Obama een vaste klant van haar winkel geworden. Na iets meer dan een jaar nam Koop het over van Goldman.

Een first lady kan niet hetzelfde aanhebben als iemand anders. Dat zou meteen nieuws worden

Koop had een kleermaker die haar hielp. Verder deed ze alles zelf: het regelen van koeriers, de kreukels uit de kleding stomen, met een pluisjesroller achter Michelle Obama aanlopen, het in- en uitpakken tijdens reizen – in totaal bezocht ze bijna vijftig landen met de Obama’s – en natuurlijk het contact met de modehuizen, die vaak Amerikaans waren, maar lang niet altijd; op reizen werd het gastland geëerd. Voor belangrijke gebeurtenissen bestelde Koop altijd meerdere jurken tegelijk, die allemaal speciaal voor Obama werden gemaakt; een first lady kan op zulke gelegenheden niet hetzelfde aanhebben als iemand anders. „Dat zou meteen nieuws worden.”

Bij een first lady geldt elke jurk als een boodschap.

„Ja, maar kleding is ook een reflectie van wie ze is. Michelle is iemand die er echt van houdt er goed uit te zien, ze heeft een bepaalde smaak, en interesse in kleding. Dat haar outfits een gespreksonderwerp werden, is logisch; van iedere bekende vrouw wordt de kleding bekritiseerd. Wat anders was, was dat mensen genoten van wat ze droeg. Al kun je het nooit iedereen naar de zin maken.”

Er was in het begin kritiek op haar blote armen.

„Als mensen zich willen ergeren, vinden ze daar wel een manier voor.” 

Wat was uw strategie?

„Ik zorgde dat dingen comfortabel waren, dat ze er goed in kon bewegen. Soms deden we een loodje in de zoom om ervoor te zorgen dat die niet opwaaide. En je moet rekening houden met het weer…”

Ik bedoelde: wat betreft stijl.

„Maar die dingen bepalen stijl.”

Een conservatief rood mantelpakje kan ook comfortabel zijn, en dat droeg ze niet. Michelle Obama was de eerste first lady sinds Jackie Kennedy die echte mode droeg.

„Ja, ze is dol op mode. Maar het is niet zo dat we hebben besloten daar een strategie van te maken. Ik wilde wel weg van de parels en broches die geassocieerd worden met first ladies, en meer beweging in de kleding brengen. Maar ik begreep wat haar rol was. Ik zou nooit iets ongepasts meebrengen, of iets dat helemaal out of the box was.”

Hoe vond u haar kleding?

„Meestal op internet. Tijdens shows is er vaak geen tijd om een kledingstuk goed te bekijken, maar online kun je alles goed zien.”

Werd er veel voor haar aangepast?

„Soms vroeg ik om een andere kleur, een iets andere mouw, iets langer, iets korter, meer taille. Ik benadrukte altijd haar taille. Dat ziet er gewoon mooi uit bij haar. Bij veel vrouwen, trouwens.”

WASHINGTON, DC - OCTOBER 18: Agnese Landini and First Lady Michelle Obama arrive for the state dinner at the White House on October 18, 2016 in Washington, DC. (Photo by Leigh Vogel/WireImage)
NEWARK, NJ - MARCH 28: First Lady of the United States Michelle Obama speaks onstage during 2015 ‘Black Girls Rock!’ BET Special at NJ Performing Arts Center on March 28, 2015 in Newark, New Jersey. (Photo by Gilbert Carrasquillo/FilmMagic)

En hoe ging het dan? U liet haar een aantal mogelijke outfits zien…

„Ik bestelde dingen bij ontwerpers en liet haar die pas zien als we een fitting hadden – ze had veel vertrouwen in me. Het hing natuurlijk erg af van de gelegenheid wat ze droeg. Ze heeft een keer een strakke witte jurk van Zac Posen gedragen [een behoorlijk sexy jurkje met blote schouders en een ingebouwd beha’tje], maar dat was voor Black Girls Rock!, een vrolijk muziekevenement met veel celebrity’s.”

Michelle Obama droeg vaak dure kleding. Kwam daar kritiek op?

„Ik heb daar nooit iets over gehoord. We hebben er wel altijd voor gezorgd dat ze ook betaalbare dingen droeg. Ik gebruikte van alles, van J. Crew tot Gap. Ze heeft ook een keer een jurk van H&M aangehad.”

Werd kleding altijd gekocht?

„Ja. Als je voor de overheid werkt, neem je geen cadeaus aan. Wij leenden ook niet. Alleen voor historische gebeurtenissen, zoals een staatsdiner, werd kleding wel eens gedoneerd. Niet aan haar persoonlijk, maar aan de archieven.”

Mode en politiek zijn niet zo gemakkelijk te scheiden

In Harper’s Bazaar vergeleek u wat u doet met kostuumontwerp.

„Omdat het zo gerelateerd is aan historische momenten. Een ster die op de rode loper loopt – dat heeft niet per se een historische context. Maar de first lady van de Verenigde Staten zijn, dat wel. Soms zag ik de foto al voor me en dacht ik: als iemand hier over vijftig jaar naar kijkt, wat zullen ze dan denken? Dat hielp me ook om me niet al te druk te maken over dat wat de zoveelste blogger ervan zou vinden. Ik keek naar hoe het kledingstuk er werkelijk uitzag. Of het modern en toch tijdloos was.”

U heeft enkele jonge Amerikaanse ontwerpers op de kaart gezet, zoals Jason Wu. Lette u erop dat niet al die ontwerpers wit waren?

„Het paste bij de regering om ontwerpers van allerlei achtergronden te gebruiken. Niet als symbool, maar om te laten zien dat ze getalenteerd zijn. Soms moet je iets langer zoeken. Dat is geen weerspiegeling van talent, maar van een kapot systeem. Sommige mensen hebben minder toegang tot onderwijs, of worden minder geholpen door familie.”

De biografie over Michelle Obama van Peter Slevin is voorbeeldig – tot het moment waarop Obama first lady wordt

Obama’s kleding leek steeds vrijer te worden. De jurk van Gucci met landkaartenprint die ze vorig jaar in aanhad bij Ellen Degeneres was superhip.

„In de ruim zes jaar dat ik haar kleedde, zijn we langzaam naar een ander soort look gegaan. In de tweede termijn was er ook wat minder druk.”

Is er een outfit waarop u het meest trots bent?

„Ik ben niet zo goed in ‘het meest.’ Maar ik ben dol op de Versace-jurk van chainmail [kleine metalen ringetjes], die ze droeg tijdens het staatsdiner met Italië. Die was heel uitgesproken, zo’n speciale, speciale, mooie jurk. Versace had chainmail in zilver, goud en brons, maar ik zei: laten we rosé goud nemen, dat is wat vrouwelijker, en minder disco. Het is een heel zware jurk, het is bijna een work-out om hem te dragen.”

Michelle Obama in de Versace-jurk tijdens het staatsdiner met Italië.

Had u Melania Trump met naaldhakken het vliegtuig in laten stappen om naar het door orkaan Harvey getroffen Texas te gaan?

„Elke vrouw is anders, en first lady is een moeilijke rol om aan te nemen.”

Zou u haar kleden?

„Ik ben het niet eens met de huidige regering. Mode en politiek zijn niet zo gemakkelijk te scheiden, dus dat zou raar zijn.”