Longreads

Zo krijg je een verdachte aan het praten

The Guardian schreef een longread over een uniek onderzoek van twee Britse psychologen. Zij analyseerden honderden verhoorvideo’s en kwamen tot relevante aanbevelingen.

Foto Lex van Lieshout/ANP

Stel dat je rechercheur bent en tegenover je, in een kille verhoorkamer, zit een terreurverdachte. Je doel is het ontfutselen van een bekentenis. Wat zou jouw aanpak zijn? Stel je open vragen en ben je vriendelijk, of kies je juist voor een harde toon en misschien zelfs voor intimidatie? Twee Britse wetenschappers analyseerden honderden verhoorvideo’s en ontdekten zo wat het beste werkt. Niet eerder werd hier zo uitgebreid onderzoek naar gedaan, schrijft The Guardian, die er een longread over maakte.

Het wordt door veel deskundigen al langer gezegd, schrijft de Britse kwaliteitskrant: het intimideren van een verdachte, en misschien zelfs agressief optreden, werkt niet (ook al doen series als Baantjer of 24 misschien anders vermoeden en wordt het op grote schaal gedaan). Maar echt hard bewijs daarvoor ontbrak volgens The Guardian tot dusverre.

Verhoren vinden immers in het geheim plaats, normaal gesproken buiten bereik van buitenstaanders. Daarom is het project van psychologen Emily en Laurence Alison van de universiteit van Liverpool zo bijzonder.

In iemands hoofd

De Alisons, een echtpaar, kregen van de politie toegang tot meer dan duizend uur aan videoregistraties van verhoren. Ze keken naar honderden verhoren met terrorismeverdachten en maakten een uitgebreide analyse.

Eén van de belangrijkste uitkomsten: een verdachte is sneller geneigd om te praten wanneer de persoon die het verhoor afneemt duidelijk aangeeft dat de verdachte niet hóéft te spreken, zegt Laurence Alison:

“Hoe meer druk je op iemand zet, hoe minder geneigd hij of zij zal zijn om tegen je te gaan praten. (…) En je moet geen bullshit praten, je moet menen wat je zegt.”

Hij geeft een voorbeeld en kruipt in de rol van rechercheur:

“Ian, je hoeft vandaag niet met me te praten. Of je praat of niet, dat is niet aan mij. Het is niet aan jouw advocaat. Het is aan jou.”

Zo kun je in iemands hoofd komen, vertelt Laurence Alison aan The Guardian.

De belangrijkste tip is misschien wel, op basis van al die analyses: probeer niet te overheersen, dan wordt een verhoor al snel een machtsstrijd. “Neem als voorbeeld touwtrekken: hoe harder jij trekt, hoe harder de ander ook zal trekken.” In de longread van The Guardian lees je nog veel meer bevindingen.

Lees hier de longread ‘The scientists persuading terrorists to spill their secrets’ van The Guardian (leestijd: 27 minuten, lengte: 5758 woorden).