Recensie

Goed spul hier – en bij de oesters kon je ons wegdragen

Foto Remco Koers

Frank’s Smoke House is al twintig jaar een begrip in de stad. Op ambachtelijke wijze rookt de in Amerika geboren Frank Heyn vis en vlees; vlak voor kerst staat er ieder jaar een lange rij voor zijn rokerij op de Wittenburgergracht vanwege de kerstkalkoen. Biologische kalkoen welteverstaan, op verzoek gevuld.

Op steenworp van die rokerij is Frank nu samen met zijn zoon Thomas een restaurant begonnen. In het Smoke House worden vanzelfsprekend veel gerookte gerechten op tafel gezet, maar goddank heeft niet alles zo’n nadrukkelijke rooksmaak.

We beginnen na de amuse van gerookte zalm met biet en granny meteen met een teleurstelling: de kingcrab is op. Terwijl wij juist een echte bereiding wilden proeven, want een schaal met gerookte vis of charcuterie (Best of F.I.S.H. en Best of M.E.A.T.) is natuurlijk lekker, maar daar komt na het roken geen kok aan te pas. De gastvrouw biedt haar welgemeende excuses aan, er is iets misgegaan. Ze voelt zelf ook wel aan dat die krabpoot een van de aantrekkelijke voorgerechten van de kaart is. Geen getreur, we nemen steak tartare (14,-) en gegratineerde oesters (10,-), eigenlijk een hoofdgerecht, de chef’s special van de dag. De steak is mooi, rul en met het mes gesneden rundvlees, gerookt natuurlijk, maar niet te pregnant. In de steak proeven we caramel en bovenop ligt een bijna rauw ei, fijn dat men dat hier gewoon weer durft. Wel jammer dat er van die lullige stipjes mosterd bij liggen, waarom niet een fikse lik? De tijd van getut moet nu toch wel voorbij zijn. Pittig is de steak wel en samen met de toast met rauwe knoflook en zout behoorlijk hoog op smaak, lekker!

Ondertussen zijn een karaf kraanwater en mooi brood met gerookte boter op tafel gekomen, dat smaakt. De oesters, Zeeuwse creuses, zijn werkelijk verslavend lekker, het zilte van de zee met het romige van de kaas en dan een tikkie zuur van limoen… je kunt ons wegdragen.

Onze hoofdgerechten zijn Duck Smokehouse Style (23,-) , van harte aanbevolen door de gastvrouw, en King Classic, een wilde koningszalm uit Alaska (26,-). De bijgerechten moeten er bijbesteld worden, we nemen een portie friet met smokey ketchup (5,-) en groente van de markt (5,-), vandaag o.a. venkel en bataat.

Al met al maakt dit het Smoke House niet echt goedkoop, maar je krijgt er wel goed spul voor. Qua wijn beperken we ons dan ook tot de open huiswijnen: witte chardonnay uit de Languedoc (4,50) en rode uit de Spaanse Navarra (4,50), beide prima wijnen trouwens.

De gerookte eend is een voorbeeld van hoe het moet, vol met een prettige rooksmaak en een lekkere jus. Er komen lekkere zure chioggia en gele bieten en steenfruit bij, gebakken nectarines. De zalm uit Alaska – Frank’s specialiteit – is in orde, uitstekende cuisson, hier proeven we nauwelijks rook, maar door de zeekraal en de beurre blanc is het toch een mooi bord smaak. Alaska, de dunstbevolkte staat van Amerika, exporteert enorm veel wilde zalm naar Europa – Frank neemt alleen duurzaam gevangen zalm af. De frietjes zijn uitstekend en de zelfgemaakte en gerookte ketchup staat ons zeer aan, net als de royale schaal met groenten.

Ten slotte delen we een toetje en ook daar komt de rookoven aan te pas: vanille ijs met smokey ahorn sirop (5,-), we proeven ook een beetje kokos: dit is een feestje!

Tevreden sippend aan onze gemberthee (3,-) en met het buikje gevuld, kijken we de zaak nog eens rond. De stylist in ons wordt wakker. Door grote glazen ramen tot aan de grond zien we veel straat en steen, de ruimte is helder en licht en de meubels zijn vriendelijk. Maar wat sfeer, kleur en warme verlichting zou de zaak meer huiselijkheid geven, nu is het allemaal wel wat koel. Terwijl we ons door het eten en de gastvrouw juist warm onthaald voelen. Kwestie van detail – het is hier vooral fijn vertoeven.