Recensie

Oscar and the Wolf bewerkte alles tot geruststellend stroom

De Belgische band Oscar and the Wolf verwierf zich stap voor stap een sterrenstatus. Dankzij debuut Entity (2014) en vooral de vele live-optredens, groeide de groep in de loop van drie jaar uit tot publiekslieveling en werd de extravagante voorman Max Colombie een held. Het tweede album, Infinity, wijkt niet veel af van het debuut. Opnieuw passen de nummers in het wiegende r&b-genre en dompelen ze je onder in broeierige beats en Colombies bedwelmende stem. De muziek klinkt zwaar bewerkt: elk gitaarakkoord kreeg een extra galm of twinkeling, de beats bonken gedempt. De zang werd gedubbeld, of met autotune extra metalig gemaakt. Daardoor lijken alle instrumenten met elkaar te versmelten tot een geruststellende stroom, met hier en daar een opvallend accent, zoals het benauwde hijgen in ‘Susato’ of de slaperige reggae-beat van ‘Honey’. Oscar and the Wolf is sterk in elegante instrumentaties. De melodieën blijven daar soms bij achter.

Oscar and the Wolf treedt op: 17/11 Afas Live, Amsterdam