De liefdesaffaire tussen een Engelse club en zijn Nederlandse directeur

Frank van Wezel

Topondernemer Frank van Wezel (76) is al bijna dertig jaar bestuurslid, sponsor en directeur bij de Engelse club Southend United.

Supporters van Southend United op weg naar het stadion Roots Hall. Foto Dan Istitene/Getty Images

„Engelsen vinden Nederlanders over het algemeen arrogant”, zegt Frank van Wezel. „Ik ontmoette eens Jack Taylor, de scheidsrechter die in 1974 de WK-finale floot. Ik vroeg hem hoe het nu toch mogelijk was dat Oranje die wedstrijd van de Duitsers had verloren. ‘Ik vind dat niet zo verwonderlijk’, zei Taylor. ‘You had an arrogant bunch of players.’ Zo wordt er over het algemeen – ook nu nog – tegen Nederlandse spelers aangekeken. En als je het Nederlands elftal ziet, kan ik ze niet helemaal ongelijk geven.”

Hij is net terug van een board meeting bij Southend United. In League One – het derde profniveau in Engeland – draait de ploeg niet zoals gewenst. The Shrimpers, een verwijzing naar de vroegere garnalenvisserij, staan onderin de middenmoot. Promotie is het doel. Vandaar de meeting. „Maar er is ook gesproken over het nieuwe stadion. Eind oktober moet de eerste spade de grond in. Het wordt een groot complex met bedrijven, winkels en woningen en een accommodatie voor 22.000 fans.

Southend United heeft ambitie, in de geest van Van Wezel. De ondernemer, geboren Zeeuw, is nummer 259 in de Quote 500. Begin jaren 70 ontwierp hij een squashschoen die ruim twintig miljoen keer werd verkocht. Het leidde tot de oprichting van het sportkledingbedrijf HI-TEC, dat hij vorig jaar voor goed geld verkocht.

Liefdesaffaire met Southend

Behalve in Nederland woont de familie delen van het jaar ook in Kaapstad, het Spaanse La Manga én in Southend-on-Sea, waar het succes 45 jaar geleden zijn oorsprong kende. „Ik werkte in 1972 voor een kunstmestbedrijf en moest daarvoor in Engeland gaan wonen. Waar maakte niet uit. Ik kwam erachter dat er in Southend een vliegveld was waarvandaan je in 40 minuten naar Nederland kon vliegen. Bovendien mocht je met een volgetankte auto het vliegtuig in en uit rijden. Ideaal.”

Zo begon de liefdesaffaire met Southend-on-Sea, bekend door de 2,1 kilometer lange pier – de langste ter wereld. Van Wezel besloot er het hoofdkantoor van HI-TEC te vestigen. Door het personeel kwam de familie in contact met de profclub. In 1988 werd het bedrijf sponsor en al snel trad Van Wezel toe tot het bestuur en werd hij directeur van de club.

„Door de jaren heen is de club deel van ons leven geworden. Je hoopt eraan bij te dragen dat de trouwe fans zich eens in de veertien dagen in het stadion prima kunnen vermaken. De supporters moeten zich happy voelen. Dat is belangrijk, zeker in Engeland, waar de mensen heel de week naar het voetbal toe leven en vaak weinig andere interesses hebben. Dat merkte ik op de zaak ook. Het personeel had op maandag een heel ander humeur als de club had gewonnen.”

Southend United dus. Wie het aloude Engelse kick-and-rushvoetbal wil ervaren, kan zijn lol op in Roots Hall, de thuishaven. Het fraaie, vervallen, deels houten stadion biedt vanaf de tribunes een perfecte blik op het veld. „Ik vind het zelf ook jammer dat Roots Hall weggaat. Maar history doesn’t make money.”

Na elke goal voor Southend verschijnt op het scorebord levensgroot de naam van zijn nieuwe bedrijf: Duca del Cosma. Op zijn 75ste kocht hij met zijn vrouw Caroline het exclusieve golfschoenenmerk op dat hij vanuit een kantoor in Vreeland nieuw leven inblaast. „Ik was onlangs op een bijeenkomst op Nyenrode”, zegt hij. „Mark Rutte was daar ook. ‘Ik zou willen dat meer 75-jarigen dat zouden doen’, zei Rutte. ‘Dan zou het met de economie veel beter gaan.’ Mooi vond ik dat.”

Van Wezel houdt van het passievolle voetbal van de Engelsen, waar Nederlanders volgens hem nog een voorbeeld aan kunnen nemen. Hij zag genoeg uitstekende Nederlandse spelers in Engeland rondlopen – Bergkamp, Van Nistelrooy, Van Persie, Mühren, Thijssen. „Het ontbreekt Hollanders echter vaak aan vechtlust, vinden ze hier. Bij ons moet alles doordacht, in overleg, in een goed gesprek. Maar als spits moet je ook weleens gewoon dwars door je man heen. Niks geen overleg, de strijd aan! Zo denken ze er althans in Engeland over.”

Voetbalclub als een bedrijf

Hij vindt dat een voetbalclub moet worden geleid als een bedrijf. „Daar zet je ook de beste mensen op de belangrijkste posities, zo moet dat in het voetbal ook. En ik verlang betrokkenheid. Wat dat betreft geef ik altijd mijn grote idool Dirk Kuijt als voorbeeld. Ik vind Feyenoord sowieso geweldig, en Dirk helemaal. Als je in je bedrijf – of je club – een Dirk Kuijt hebt rondlopen, kan het alleen maar floreren. Hij doet niets doms, krijgt geen gele of rode kaarten. Hij vloekt niet, gaat goed om met jeugd, met fans – lees: klanten. Hij werkt keihard en geeft je echt value for money. Waar hij ook was, hij heeft altijd resultaten geleverd. Een echte held.”

Cristiano Ronaldo in Southend

In de loop der jaren zag Van Wezel ook vele prominenten uit het Engelse voetbal voorbijtrekken. Eén daarvan is nu zelfs zijn buurman geworden in La Manga: Liverpool-legende Kenny Dalglish. Van Wezel en zijn vrouw vertellen graag over een ontmoeting met Cristiano Ronaldo, die voortkwam uit een zege van Southend United in het toernooi om de League Cup, in 2006. Het Manchester United van Ronaldo en Wayne Rooney werd op Roots Hall verrassend met 1-0 geklopt. Enige tijd later liep de familie in een hotel in Beverly Hills bij toeval de Portugees tegen het lijf. „Ah, you’re from the club with that shitty stadium!”, had Ronaldo gezegd.

Southend op Wembley tegen Wycombe Wanderers:

Maar het hoogtepunt op voetbalgebied is voor de Van Wezels nog redelijk vers: 23 mei 2015, promotie naar League One via de play-off finale op Wembley. „We maakten in de blessuretijd van de verlenging tegen Wycombe Wanderers gelijk: 1-1”, vertelt Van Wezel. „En we wonnen na strafschoppen. De ontlading daarna vergeet ik nooit meer. Huilen van geluk. Rijen feestende auto’s en bussen op de terugweg naar Southend. Dat maakt voetbal zo mooi.”