Amerikaanse artsen: vuurwapens bedreigen de volksgezondheid

Wapengeweld

Vier belangrijke medische bladen roepen op om vuurwapenbezit ter discussie te stellen.

Vuurwapenbeurs ‘Guntoberfest’ die deze maand in Oaks, Pennsylvania werd georganiseerd. Foto REUTERS/Joshua Roberts

Schietpartijen in de Verenigde Staten hebben daar een volksgezondheidscrisis veroorzaakt. Dat schrijven de hoofdredacteuren van de vier belangrijkste Amerikaanse medisch-wetenschappelijke tijdschriften in een gezamenlijk commentaar.

Een crisis, want hoe zou het gaan als een nieuwe infectieziekte op een kwade dag opeens 50 Amerikanen zou doden, en 500 mensen ernstig ziek zou maken? „De Verenigde Staten zouden op korte termijn miljoenen, of meer, spenderen om de publieke veiligheid te garanderen. Geen verkozen volksvertegenwoordiger zou het wagen om dat te verhinderen”, schrijven de vier. „Integendeel, ze zouden om het hardst om meer geld en aandacht roepen om de mensen te beschermen.”

In deze crisis gebeurt dat niet. Geen overheidsgeld, geen gezamenlijk bestuurlijke en politieke wil om de ziekteverwekkers (wapens) uit te roeien. Als de overheid niks doet, zeggen de vier, moeten dokters zelf beginnen. Want „het enige dat de wereld kan verbeteren is een groep mensen die geloven dat ze de wereld kunnen veranderen”.

Dat kan op drie manieren. Persoonlijk. Zoek de discussie met wetgevers. Schrijf, bel, ga naar verkiezingsbijeenkomsten en laat van je horen. Lees daarvoor eerst de voorstellen voor zinniger vuurwapenwetten.

Probeer ook, als tweede, de directie van je eigen ziekenhuis of instituut tot actie te bewegen. En, als derde, begin erover tegen patiënten. Vraag of er vuurwapens in huis zijn. Of ze goed zijn opgeborgen. Of mensen zich daardoor veiliger voelen. Geef informatie dat het tegendeel waar is. Vuurwapens in huis leiden om te beginnen al tot meer ongelukken en zelfdodingen.

De vier hoofdredacteuren noemen het een doktersplicht om in actie te komen. Zoals artsen altijd al proberen om van een ongeneeslijke ziekte het lijden te verzachten en uiteindelijk de ziekte proberen uit te bannen.

Er is een veel mooier voorbeeld van politiek activisme van artsen: tegen 1900 verenigden groepen artsen zich om de overheid te bewegen riolering en waterleiding aan te leggen, en om betere huizen te bouwen voor de arbeiders. Daarmee verdwenen de infectieziekten grotendeels, voordat er antibiotica en vaccinaties bestonden.