Lerarenstaking

Stakingen die onschuldige burgers raken zijn onethisch

Foto BAS CZERWINSKI/ANP

Ik vind dat er te weinig in het onderwijs wordt geïnvesteerd en ik sta volledig achter de doelstellingen van de leraren, maar ik ben het oneens met het middel dat de leraren hiervoor inzetten.

Staken is bedoeld om de machtsverhouding tussen werkgever en werknemer in balans te brengen door de werknemer het recht te geven zijn werkgever schade toe te brengen. Maar, de minister (de salarisbetaler) zal van stakingen in het onderwijs weinig merken, alleen de kinderen en de ouders worden door de acties beschadigd. Ouders moeten maar opvang regelen en dat kost tijd, moeite en geld. Leraren proberen zo hun recht te halen over de rug van onschuldigen.

Steeds vaker zien we acties en stakingen die de bedoeling hebben de samenleving te frustreren: taxichauffeurs, NS-personeel, politieagenten of douanepersoneel. Ik moet als onschuldige burger accepteren dat ik later bij mijn klant kom en zo inkomsten misloop.

Als we proberen de samenleving te benadelen en zo indirect de politiek te beïnvloeden, is staken ethisch nogal discutabel. Dit is niet de ‘geest’ van het stakingsrecht. De werkgever moet onder druk gezet worden en niet over de rug van de onschuldige burger. Als dat niet mogelijk is, is dat het probleem van de werknemers, niet van de samenleving.