Cultuur

Interview

Interview

Tienduizenden demonstranten die tégen de afscheiding van Catalonië zijn, gingen dit weekend in Barcelona de straat op met Spaanse vlaggen.

Foto Jorge Guerro/AFP

‘Afscheiding zal tot een Catalaans bankroet leiden’

Marco Hulsewé

Een Nederlandse ondernemer in Barcelona is het separatisme zat. „Er is een staatsgreep gepleegd.”

Marco Hulsewé (47) had tot voor kort nooit gedacht dat hij protesterend met een Europese vlag door de straten van Barcelona zou lopen. Zondagmiddag was het toch zover. De Nederlandse zakenman sloot zich aan bij honderdduizenden anderen die niets zien in afscheiding van Spanje. „Vooraf was er een beetje angst. Eenmaal buiten kwamen toch wel emoties los toen bleek dat we niet alleen stonden”, vertelt Hulsewé in zijn kantoor. „Het is te hopen dat de separatisten tot bezinning komen. Zo niet, dan zullen we vertrekken.”

Hulsewé, die sinds 1995 in Barcelona woont, rekende zichzelf tot voor kort tot de zwijgende meerderheid wier stem simpelweg was afgenomen. „Ik behoorde tot een grote massa mensen die zich zo politiek correct mogelijk probeerde te gedragen. De laatste vijf jaar moest ik mezelf steeds vaker censureren. Als je weet dat anderen je mening niet delen, zwijg je soms liever. Toen ben ik het proces van de indepedentistas van een afstandje serieus gaan volgen. Daarbij stuitte ik op heel veel leugens. Niet alleen in historisch en sociaal opzicht, maar ook het economische verhaal klopt van geen kant. Vijf jaar geleden heb ik zelf op verzoek van een aantal Catalaanse bedrijven een analyse gemaakt. Ze waren niet blij met de conclusie. Afscheiding van Spanje zal een faillissement tot gevolg hebben.”

Lang voelde Hulsewé zich een roepende in de woestijn, totdat hij vorige week in zakenkrant Expansión een paginagroot opiniestuk schreef onder de kop: ‘Waarom wij uit Catalonië zullen vertrekken’. Daarin haalde Hulsewé keihard uit naar de separatisten, die volgens hem de regio aan de rand van de afgrond hebben gebracht. Hij is het, samengevat, zat om door „zichzelf superieur voelende nationalisten” behandeld te worden als „ongenode gast”. „De wereld is heel groot en het leven is te kort om onze tijd hier te verdoen”, besluit hij zijn betoog.

Catalonië is een relatief welvarend deel van Spanje, maar voor een zelfstandige staat moet aan meer voorwaarden voldaan zijn. Een checklist.

Exodus van bedrijven

Een paar dagen later realiseert Hulsewé dat hij veel los heeft gemaakt. „Ik heb talloze berichten van mensen gekregen die me bedankten. Die vonden het heel dapper wat ik heb gedaan. Zelf zouden ze dat nooit gedurfd hebben, bang als ze zijn voor repercussies. Maar het was echt tijd voor een tegengeluid. Het is inmiddels meer dan duidelijk geworden dat veel meer zakenmensen en bedrijven zich grote zorgen maken over de toekomst van Catalonië.”

Grote banken als Caixa en Sabadell verplaatsten de afgelopen dagen hun hoofdkantoor al naar steden buiten Catalonië. Daarnaast besloot een reeks van bedrijven, waaronder Gas Natural, Dogi en Agbar te vertrekken voordat regiopresident Carles Puigdemont daadwerkelijk eenzijdig de republiek Catalonië kan uitroepen. „Al die bedrijven gaan niet voor niets weg natuurlijk. Ze geven hiermee een signaal af dat ze niet geloven in de leugens van de separatisten. De voormalige regiopresident Artur Mas stelde voorheen dat geen één financiële instelling zou vertrekken. Ze zijn nu al weg. En Catalonië zal echt niet bij de Europese Unie mogen blijven. Er zal eenvoudigweg niet eens een munteenheid meer zijn.”

Als managing partner van teamOn, dat zich bezighoudt met ondernemingsfinanciering, zal Hulsewé ook snel een afweging maken. „We doen al veel vanuit andere Spaanse steden en als het moet dan gaan we weg uit Barcelona. Vanaf 6 september is de situatie echt penibel geworden. Op die dag heeft de Catalaanse regering op onrechtmatige wijze de Grondwet geliquideerd. Met andere woorden: er is een staatsgreep gepleegd. Uit angst de omertà te doorbreken hebben veel bedrijven zich toen stilgehouden. Sindsdien is er echt angst om te investeren. Zo heeft een grote Baskische investeerder alles in de ijskast gezet. Andere klanten trokken zich terug.”

Een soort apartheid

Hulsewé heeft in 22 jaar tijd ook privé veel zien veranderen. „Ik zag het, als zoon van een Spaanse moeder, ooit als een droom hier te wonen. We hebben het als gezin met drie dochters heel lang goed gehad, maar op heel geraffineerde wijze hebben de separatisten terrein veroverd. Daar ben ik me lange tijd ook niet bewust van geweest. Toen mijn dochters naar school gingen, kwam ik er pas echt mee in aanraking. Opleidingen zijn er alleen puur in het Catalaans. Zelfs een internationale school in het Spaans bestaat hier niet. Wel in het Engels, Duits en Japans. Het is niet de bedoeling dat je daar vraagtekens bij plaatst.”

Hulsewé is het zat om nog langer stilzwijgend toe te kijken naar een proces waarbij de mening van misschien wel het grootste deel van de 7,5 miljoen Catalanen niet telt. „Het voelt als een soort apartheid. Dat het zover zou komen heeft kunnen komen, is eigenlijk niet te bedenken.”