Zwaan voor Ed Wubbe op de Nederlandse Dansdagen

Dans

Op de Nederlandse Dansdagen regende het prijzen: een Oeuvreprijs voor Hans van Manen en Zwanen voor Imre van Opstal en Marco Goecke.

Choreograaf Ed Wubbe met zijn Gouden Zwaan Foto Jochem Jurgens

J’aime Maastricht.” Met die woorden besloot Hans van Manen zaterdag tijdens de Nederlandse Dansdagen zijn bondige aanvaardingsspeech van de Oeuvreprijs van de Vereniging van Schouwburg- en Concertgebouwdirecties (VSCD). Even daarvoor had zijn goede vriend Oscar Hammerstein na een klein publieksonderzoek vastgesteld dat de naam Hans van Manen „bij 100 procent van de Nederlanders” de eerste associatie is bij het woord choreograaf. Een terechter laureaat is dus nauwelijks denkbaar, wilde hij maar zeggen.

Tegen de traditie in viel het afgelopen weekend de regen gestaag neer op de Limburgse hoofdstad. Dansprofessionals en -liefhebbers spoedden zich van Vrijthof naar Toneelacademie, van Centre Céramique naar de Sint-Theresiakerk, van locatieproject naar grotezaalvoorstelling, meermalen de Sint Servaasbrug overstekend.

De Nederlandse Dansdagen nestelden zich twintig jaar geleden in Maastricht. Inmiddels is het festival er goed verankerd (60 procent van de bezoekers komt uit de regio, aldus festivaldirecteur Ronald Wintjens) en de komende jaren zal het uitgroeien tot een festival van een volle week, met meer regiogerichte, kleinere voorstellingen en manifestaties in de opmaat naar het prijzenweekend.

Want het regende, wél als vanouds, ook prijzen tijdens de Nederlandse Dansdagen. Zaterdag werd de BNG Bank Dansprijs (50.000 euro groot) uitgereikt aan drie opkomende choreografietalenten: Astrid Boons, Sabine Molenaar en Ryan Djojokarso. Vrijdag werden de Zwanen uitgereikt tijdens een voorstelling die een mooi beeld gaf van het ‘middenveld’ van de Nederlandse dans. Door de vele prijzen werd het een lange avond, bovendien met technische storingen, maar presentatrice Dolores Leeuwin (bekend van Het Klokhuis) gidste het publiek vrolijk langs alle obstakels. Zelf kende de NDD prijzen (met productiesubsidies) toe aan Shailesh Bahoran en Gaia Gonnelli; aan Bahoran voor zijn voorstellingen met urban en Indiase inspiraties, Gonnelli voor haar jeugdproducties.

De Zwaan (van de VSCD) voor meest indrukwekkende dansprestatie ging naar Imre van Opstal (Nederlands Dans Theater), die van pure opwinding haar dankwoord in een mix van Nederlands en Engels uitsprak. De Duitse Marco Goecke (associate choreographer NDT) kreeg de Zwaan voor de meest indrukwekkende choreografie, Midnight Raga. Dit tot trots van zijn meegereisde moeder. Volkomen „fassungslos” is zij nog steeds over het artistieke talent van haar zoon, vertrouwde zij een buurvrouw in het publiek toe. Waar hij dát toch vandaan heeft?

De ‘hoofdprijzen’ grepen mooi in elkaar. Goecke vertelde dat hij de Zwaan voor het eerst zag in het kantoor van Ed Wubbe van Scapino Ballet Rotterdam. Diezelfde Wubbe („een heuse voorvechter voor de discipline”, aldus de jury) ontving op vrijdag de Gouden Zwaan voor zijn bijdrage aan de ontwikkeling van de Nederlandse dans. De Nederlandse Dansdagen: it’s a small world. Maar altijd een feestje.