Longreads

Hoe Engelse profclubs jongensdromen kapotmaken

Jaarlijks krijgen honderden jeugdvoetballers te horen dat ze niet mogen doorstromen naar een profacademie, en raken daardoor in de problemen.

Old Trafford, het stadion van Manchester United. Foto Anthony Anex / EPA

In het voorjaar van 2013 beroofde een 19-jarige jongen in Engeland zichzelf van het leven. Hij had drie jaar eerder zijn droom om profvoetballer te worden in duigen zien vallen, toen de academie van de profclub waar hij speelde hem niet besloot te selecteren. Die klap nooit meer te boven gekomen; het was volgens de patholoog-anatoom “de belangrijkste oorzaak” van zijn daad.

Voor The Guardian schreef journalist David Conn een longread over de risico’s die de jeugdopleidingen van clubs uit de Premier League met zich meedragen. Het artikel laat vooral zien hoe clubs de jonge spelers in een gouden toekomst laten geloven, die lang niet altijd haalbaar is.

Ondanks dat er voor honderden miljoenen ponden aan buitenlandse spelers wordt aangekocht, selecteren profclubs ieder seizoen duizenden talentvolle jongens vanaf hun achtste voor een jeugdopleiding. De talentjes worden in een strak regime gezet, alsof ze al aan het werk zijn en hun hele leven draait om voetbal.

Op 16-jarige leeftijd is het moment van de waarheid daar: dan horen ze of ze twee jaar op een voetbalacademie worden geselecteerd of definitief afhaken en naar huis moeten. De nazorg voor die vijf- tot zeshonderd spelers die horen dat ze eruit liggen laat te wensen over, waardoor ruim de helft van de afvallers psychologische problemen ontwikkelt in de periode daarna.

Ferrari’s en Range Rovers

Een van die spelers was Eddie Oshodi, die na een academie-opleiding één invalbeurt had in de Engelse eerste divisie. Hij speelt inmiddels in een semi-professionele competitie, en zette een fonds op dat psychologische hulp biedt aan jongens die niet op de academie worden toegelaten. Hij legt uit in wat voor bubbel de spelertjes opgroeien.

“Als jochie wordt je een droom voorgespiegeld, je bent je van weinig anders bewust. (…) Alles wat je wil is voetbal, voetbal, voetbal. Je ziet de glitter en glamour: spelers van 24 die in een Range Rover of Ferrari aan komen rijden, iedereen doet alles voor je en je denkt dat dat het leven is. Dat dat de werkelijkheid is.”

Op het moment dat zo’n academie ze weigert, valt die droom uiteen en moeten de jongens de gewone wereld weer in. Oshodi: “Voetbal staat centraal in alles, en als ze worden weggestuurd, gaan de jongens aan zichzelf twijfelen.” Hoewel het vaak goed gaat, komen jongens ook geregeld in de criminaliteit terecht.