Opinie

‘Leefbaar Rotterdam serveert een stinkende xenofobe drab’

Opinie

Dat stelt NIDA-voorman Nourdin el Ouali in reactie op Joost Eerdmans, die Nederlandse groenteboeren wenst in plaats van halal slagers.

Fractievoorzitter van Forum voor Democratie Thierry Baudet (L) en Joost Eerdmans, wethouder namens Leefbaar Rotterdam, tijdens de bijeenkomst over de samenwerking die FvD en Leefbaar Rotterdam aangaan voor de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen. Foto Robin Utrecht/ANP

‘Lijsttrekker Eerdmans wil een nieuwe vestigingswet”, twitterde de grootste politieke partij in de gemeenteraad van deze stad, Leefbaar Rotterdam, vorig weekend. „Want”, zo zegt haar politiek leider, Joost Eerdmans, tevens wethouder en loco-burgemeester van Rotterdam: „Na zoveelste halal slager is het tijd voor een gewone Nederlandse groenteboer”. Met deze nieuwe vestigingswet moet de gemeente islamitische slagerijen uit winkelstraten kunnen weren. Gek idee? Nou, zo héél gek is dat niet. Vergelijkbaar beleid is vorige eeuw vanuit dit stadhuis immers ook al uitgevoerd. En daarvan zeggen we nu: nooit meer!

„De soep wordt bij Leefbaar wel vaker heter opgediend”, reageerde Leefbaars coalitiepartij CDA. Dat klopt, en zoals altijd mag het CDA ook nu weer met gezalfde woorden in Leefbaars soep blazen. Zodat de soep van Leefbaar door een meerderheid in de raad gegeten wordt. Maar het blijft dezelfde stinkende, xenofobe drab. CDA en D66 weten dondersgoed wat voor vlees ze met Leefbaar in de kuip haalden. Dat vlees is niet halal. Ook niet koosjer. Sowieso niet gezond. Als je niet uitkijkt is het voor iedereen gevaarlijk.

Zoals ook bij Leefbaars promotievideo voor de Woonvisie waarin je huizen ziet waaraan de Nederlandse vlag hangt. De wijk verpaupert tot een wijk met een moskee en schotelantennes. Die hele wijk wordt vervolgens gesloopt. Op de plek van de moskee verschijnt roomwitte nieuwbouw. Wie dat wil, moet volgens deze video voor de Woonvisie stemmen.

Of het nu gaat om de Woonvisie, de Rotterdamwet, achterhaald integratiebeleid, het maatschappelijk middenveld ontdoen van mono-culturele organisaties, of - zoals nu - het voorstel om een vestigingswet in te voeren: deze ideeën vertrekken allemaal vanuit een ongelijkwaardig mensbeeld en een achterhaald begrip van wie of wat ‘Rotterdams’ of ‘Nederlands’ is. In de praktijk komt dit neer op het genetisch manipuleren van het werkelijke Rotterdamse DNA.

De roep van Leefbaar om de ‘halal slager’ in te ruilen voor de ‘Nederlandse groenteboer’ is een stuiptrekking. De opkomst van xenofobie en de vertolking hiervan door politieke partijen is hopeloos en heeft geen toekomst. Over niet al te lange tijd behoren ze tot het verleden waarnaar haar aanhang zo verlangt. Tenminste, als partijen met de ‘D’ van democratie in hun partijnaam er niet aan toegeven en hun naam in ere houden, dan wel in ere herstellen.