Het rode huis

De stad uit (3)

Veel Amsterdammers denken er stiekem weleens over na: de stad uit, weg van de drukte. Journalist en radiomaker Petra Possel (54) deed het. Na 30 jaar Amsterdam verhuisde ze naar een klein dorpje in Friesland. In NRC brengt ze regelmatig verslag uit.

‘Het rode huis tegenover de kerk en de begraafplaats”, zeg ik iets te hard tegen de uitbater van de pizzeria in het naburige havenstadje. De man is dan wel boven de zeventig, maar niet doof. Hij schoof net bij mij aan tafel, nadat hij de vaste gasten van pizza’s had voorzien. Ik vroeg hem of hij een wijnkaart had. „Ik heb maar één soort. Altijd al. Vroeger zat de rode in zo’n mandfles, maar nu zijn het twee literflessen met een schroefdop, wel zo gemakkelijk”, zegt hij. „Chianti, bedoelt u”, vraag ik en ik heb meteen spijt. Wat had ik, wijnwijsneus, dan verwacht… Barolo of Amarone?

Nu de uitbater eenmaal zit, vraagt hij mij het hemd van het lijf. Wat kom ik doen in Friesland? Wat brengt mij van de grote stad naar dat kleine dorp aan de dijk? Weet ik wel dat daar he-le-máál niets te doen is? Geen winkel, geen café, alleen een kerk? En in welk huis woon ik dan?

„Het rode huis tegenover de kerk en de begraafplaats.” „Dat was het huis van C., een weduwvrouw, die man van haar kwam uit het dorp, een bijzonder type”, zegt hij. En moeiteloos rolt hij de levensgeschiedenis uit van de vrouw van wie ik het huis kocht.

Toen ze me voor de eerste keer het huis liet zien, vertelde ze me over haar dode man. Ze boog voorover en fluisterde dat ze voelde dat hij er nu nog was. Dat ze hem soms hoorde. Dat het huis soms kraakte. Dat hij soms met haar sprak. Dat hij er eigenlijk nog woonde dus. Ik wist niet of ik blij moest zijn met deze verstekeling aan boord. Maar, stelde ze me gerust, ze was blij dat ik de eigenares werd. Omdat ik óók mijn man had verloren, dat schept een band. En haar overleden man was blij dat ik de eigenares werd. Dat had hij gezegd.

Het verbaasde me allemaal niets. Ik had de vraagprijs betaald voor een huis met nogal wat mitsen en maren vóór het op de markt kwam. Mijn zakelijk instinct was op kousenvoeten weggeslopen.