Recensie

Wat een sympathieke zaak – maar het eten moet beter

Journalist en recensent Petra Possel test wekelijks een restaurant in en om Amsterdam.

Remco Koers

Soms kom je ergens binnen en dan weet je meteen: hier is het goed! Dat gevoel kregen we toen we binnenliepen bij Poesiat & Kater, een proeflokaal annex bierbrouwerij in een voormalig dierenasiel in Oost. De ruimte is prachtig hoog, niet ouderwets en niet te modern, wel stoer en nergens aanstellerig. Het klapstuk van het monumentale interieur zijn de roestvrijstalen bierketels in het zicht, zo zien we meteen wat de belangrijkste activiteit is: bier brouwen. Poesiat & Kater is genoemd naar twee mannen van een ooit grote brouwerij: de Gekroonde Valk op de Hoogte Kadijk. Na de oorlog nam Heineken de zaak over, maar echt succesvol werd het niet meer. In 2006 werd de brouwerij nieuw leven ingeblazen door drie mannen die nu hier naar authentieke receptuur bier brouwen. En er ook zelf een paar eigen brouwsels aan toevoegden, zoals Muuke Pale Ale (4,-) waarmee we ons bezoek starten.

Eerlijk gezegd zijn wij niet van die bierliefhebbers, we komen vooral voor het eten; behalve proeflokaal doet de zaak ook dienst als restaurant. Grappig is dat de menukaart bij alle spijzen een nauwkeurig bieradvies geeft en zo zien we dat die pale ale van net goed paste bij vegetarische gehaktballetjes of kalfsbitterballen… gemiste kans. De dame van de bediening mist trouwens ook kansen, we staan vijf minuten te drentelen voor we naar onze tafel worden geleid en wachten nog eens vijf minuten op de kaart. De zon schijnt, het terras zit vol en de zaak is duidelijk understaffed. De menukaart spreekt niet echt van voor- of nagerechten, maar er valt een prima maaltijd samen te stellen, want de keuze is groot genoeg.

We gaan van start met de tuinbonensalade met doperwten, jonge bladspinazie, radijsjes, geroosterde hazelnoten, Griekse feta en citroendressing (10,95) en rillettes van kabeljauw met mierikswortel (8,-), gebraden varkensribstuk met gebakken jonge aardappelgratin en roodlofsalade (18,-) en op de graat gezaagde schol met gebakken kokkels, aardappelgratin, spinazie en een citroenbotersaus (18,-). ‘Wijn na bier geeft plezier’: we gaan toch aan de wijn, een biologische cabernet franc uit de Loire (32,-), maar het is duidelijk dat de bediening ook op dit gebied nog veel moet leren. Men kent de bescheiden wijnkaart niet, weet niet hoe de fles fatsoenlijk geopend moet worden en hannest met voor laten proeven en koel zetten. Bedienen is een vak, lieve mensen.

Wat aangekondigd is als ‘Griekse feta’ blijkt mozzarella te zijn en ja, dat is toch iets anders

De rillettes komt in een weckpotje en is vers en lekker lauwwarm, maar vooral laf van smaak. De bijgeleverde cornichons geven wat tegenzuur, maar echt prikkelen kan dit niet. Dat geldt ook voor de tuinbonensalade: met de ingrediënten is niks mis, maar ook hier heeft de chef waarschijnlijk niet geproefd, want dan kon hij weten dat zelfs de meest conservatieve eter nog zou smeken om de pepermolen, een scheut azijn, wat lekkere olie, een flinke snuf zout en niet te vergeten… de feta! Want wat aangekondigd is als ‘Griekse feta’ blijkt mozzarella te zijn en ja, dat is toch iets anders. De varkensrib ziet er uit als een reuzenkarbonade en dat is het: met wat vet aan de rand, zodat de smaak is behouden en de taaiheid uit bleef, prima. Er komt aardappelgratin bij, en saaie en nauwelijks aangemaakte roodlofsalade. De schol – op de graat gezaagd dus – blijkt de helft van een grote schol waarvan de zijflanken en de staart zijn afgezaagd. Dit deed de kok om geworstel met graten te voorkomen, maar juist daar zit veel smaak. Wij zijn niet bang voor een paar graten en vinden dat zagen geen goed idee. De toetjes slaan we over. Er zijn taarten van een prima bedrijf uit de Pretoriusstraat en een kaasplank, maar desserts uit eigen huis zijn er niet.

We eindigen met een dilemma: Poesiat & Kater is een sfeervolle plek met best aardige mensen, het barst van de energie en wekt niets dan sympathie op. Maar we moeten eerlijk zijn: het eten moet beter.