Brieven

Catalaanse onlusten (1)

Een koude, harde koning

In zijn televisietoespraak, dinsdagavond, verweet de Spaanse koning Felipe VI de Catalaanse regioregering „een ontoelaatbaar gebrek aan loyaliteit”. Hij sprak van een „illegaal referendum” en rechtvaardigde het politieoptreden.

Die koude, harde woorden deden denken aan die van zijn verre voorganger Filips II (1527 - 1598). Deze gaf de hertog van Alva opdracht de opstand in de Nederlanden tegen Spanje neer te slaan. Met schepen kwam Alva hier aan, net als de Guardia Civil in Barcelona. Meedogenloos nam de staatsmacht de straten van Barcelona in, zoals destijds Zutphen, Naarden en Haarlem door Alva werden ingenomen. Felipe VI heeft een volk verloren. Het stadium van „Den Coninck van Hispaengien heb ick altijt gheëert” is voorbij. Catalonië is al toe aan zijn Acte van Verlatinghe. Daar wordt nu ‘vaderlandse geschiedenis’ geschreven.

Catalaanse onlusten (2)

Een Europa van regio’s

De problemen in Catalonië tonen aan dat natiestaten een verenigd en hecht Europa in de weg kunnen zitten. De Europese natiestaten kwamen pas in de negentiende eeuw tot wasdom – gevormd door oorlogen, verdragen en huwelijken. Doorgaans een samenvoeging van etnische groepen.

Regio’s, daarentegen, vormen een veel hechtere eenheid. Die zijn ouder, wortelen in een eigen cultuur en koesteren vaak een eigen taal. Europa kent tientallen regio’s met een sterke behoefte aan autonomie. Denk aan Schotland, Baskenland, Noord-Italië, Beieren en Corsica.

Een Federatief Europa, gevormd door regio’s, is als alternatief daarom het overwegen waard. Daarin kunnen regio’s een zo groot mogelijke autonomie krijgen. Alles wat ze zelf kunnen doen, moeten ze zelf doen. Een oud spreekwoord luidt : ‘Alles wat je voor mij doet, zonder mij, doe je tegen mij.’ Europa moet dan zorgen voor het behartigen van gezamenlijke belangen waartoe afzonderlijke regio’s niet in staat zijn. Zoals veiligheid (Europees leger), milieu, verkeer, communicatie en hightechonderzoek. De voordelen van een dergelijk concept: de politiek komt dichter bij de mensen, de dominantie van grote landen wordt doorbroken, een grotere gelijkheid, het nationalisme wordt getemperd en er komt een einde aan het onafhankelijkheidsstreven van de regio’s.

Vegetarische Slager

Dubbele standaard

De Vegetarische Slager zou misleidende namen op zijn verpakkingen gebruiken volgens de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA: ‘vegetarische kipstuckjes’ is misleidend voor de consument, 4/10).

Hier is sprake van een dubbele standaard. Veel namen en afbeeldingen op vleesverpakkingen zijn namelijk ook misleidend. Sterker nog: ze zijn vaak bedoeld om te misleiden.

Zo hoopt de ‘Blije Kip’ dat wij denken dat de kip die onze eieren legt het goed heeft en staan er op rundvleesverpakkingen afbeeldingen van grazende koeien. Zo legt de consument onbewust een associatie tussen het product en het goede leven van het dier. Dit noem ik pas misleiding, aangezien de meeste runderen nog nooit buitenlucht hebben geroken.

Dit geldt overigens niet alleen voor dierlijke producten. Verpakkingen verleiden en misleiden ons nu eenmaal. Ik geloof zelfs dat de Vegetarische Slager ons nog het minst van allen probeert te misleiden. Het bedrijf spreekt immers klanten aan die al ruim voor het doen van de boodschappen een keuze voor vegetarisch heeft gemaakt.

Vloggende vakkenvuller

Bonusvrouw meldt zich

Bericht van ‘mevrouwtje Bonus’ zelf, naar aanleiding van het artikel over de echtheid van de filmpjes in de reclamecampagne ‘Everybody Appie’ van Albert Heijn (De vloggende vakkenvuller, 3/10).

Ik ben geen actrice, sta niet ingeschreven in een castingbureau, maar ben gevraagd voor de campagne toen ik boodschappen deed bij de Albert Heijn in het dorp waar ik woon. Ik ben echt van begin af aan Bonuskaart-houder zoals ik in het Albert Heijn-reclamefilmpje vertel, het filmpje is opgenomen in mijn eigen huis, ik zit met mijn eigen man – ook geen acteur – aan mijn eigen tafel een boodschappenlijstje te maken. De teksten die ik gebruik, zijn spontaan uitgesproken, het zijn dus mijn eigen teksten. Het was mijn eerste camera-ervaring, en tot nog toe de laatste trouwens.

Echt waar!

Het is overigens wel curieus: eindelijk eens geen Bekende Nederlander maar een gewoon mens in de reclame en de twijfel is gezaaid.