Recensie

Vol en warm geluid op debuut Deniro

Vorig jaar maakte Reynier Hooft van Huijsduijnen zijn debuut als dj op Dekmantel Festival, twee jaar eerder stelde de Hagenees zichzelf er voor aan de Russische dj Nina Kraviz. Sindsdien verschenen zijn tracks op compilatiealbums op haar label трип (Trip) en nu is Deniro’s eerste soloplaat een feit. Mendoza is robuuster dan wat je zou verwachten op basis van zijn eerdere nummers als ‘Organezized’, waarin Deniro de melodie nog laat rondzwieren zoals Derrick May het vroeger deed. Mendoza is meer Detroit techno light: lean, drijvend en snel met klappers van kickdrums. De acht nummers zijn duidelijke dansvloertools waarin genoeg sfeerelementen zijn toegevoegd: ‘Don Dino’ schudt je wakker met af een toe een salvo sissende hihats, ‘Disobedient’ is van een aangenaam soort paranoia die werkt op de dansvloer. ‘700’ is een subtiele voltreffer met watergeluid dat goed werkt als opener in een set. Het volle en warme geluid onderscheiden de getalenteerde producer van zijn tijdgenoten en de nummers passen goed bij het werk van labelgenoten als Bjarki, maar soms blijft het wel wat rechtlijnig.